زندگی در سایه جنگ: تجربه‌های مردم عادی در مواجهه با بحران
فاران فنائیان

«در بسیاری از روایت‌های مردم از جنگ، فعالیت‌های داوطلبانه و کمک متقابل نقش مهمی در تجربه‌ی فردی از بحران داشته است. مراقبت از کودکان، آماده کردن بسته‌های غذایی، کمک به سالمندان یا مشارکت در فعالیت‌های محلی تنها اقداماتی عملی برای حل مشکلات فوری نیستند؛ این فعالیت‌ها می‌توانند به افراد کمک کنند احساس بی‌قدرتی در برابر شرایط را کاهش دهند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که مشارکت در کمک به دیگران اغلب با افزایش احساس معنا و هدف در زندگی همراه است. در شرایطی که افراد ممکن است احساس کنند کنترل چندانی بر رویدادهای بزرگ ندارند، چنین فعالیت‌هایی فرصتی برای کنش فعال فراهم می‌کند.»

@NashrAasoo 💭

قطب‌نمای درونیِ هابرماس
استفان مولر-دوم

«خطاپذیری حقیقت و اخلاق. علم ذاتاً فرایند خطاپذیر و پایان‌ناپذیر جست‌وجوی حقیقت است؛ و از نظر هابرماس، این فرایند در آزمایشگاه سنجشِ مستدل «دعاویِ صدق» به‌ پیش می‌رود. بنابراین، چنین دعاوی‌ای ماهیتی فرضی‌ دارند. در قیاس با معقول یا نامعقول بودن استدلال‌ها ــ که از طریق گفت‌وگو و رویّه‌های گفتمانی مشخص می‌شود ــ شهودها مبهم به نظر می‌رسند. «بقا»ی بلندمدتِ شهودها مشروط به این است که مدام به دلایلی ترجمه شوند که به صورت بین‌الاذهانی برای همه قابل فهم باشد. تنها زمانی می‌توان به اجماعی «غیرشخصی» بر سر این شهودها دست یافت که آزمون تعمیم‌پذیریِ گفتمانی را با موفقیت پشت سر گذاشته باشند.»

@NashrAasoo 💭