گاه‌ فرست غلامعلی کشانی
1.43K subscribers
1.02K photos
327 videos
194 files
1.68K links
این‌جا گاهی مطالبی می بینید که شاید در زندگیِ عملی‌تانْ مفید باشند.


در صورت مفید دیدن، لطفا کانال را معرفی کنید.


کتاب ها در سایت عدم خشونت:
ghkeshani.com
و
t.me/ahestegisadegi

t.me/ghkesh : تماس
Download Telegram
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نوروساینس تنفس

🌿
به قدرت شگفت‌انگیز نفس خود پی ببرید! این ویدیو به بررسی علمی این موضوع می‌پردازد که چگونه تنفس کنترل‌شده می‌تواند به طور چشمگیری بر سلامت عاطفی، عملکرد مغز و توانایی شما در مدیریت استرس تأثیر بگذارد. کشف کنید که چگونه تکنیک‌های ساده سیگنال‌های آرامش‌بخش به مغز شما ارسال می‌کنند و بر همه چیز، از سطح اضطراب گرفته تا تمرکز و تصمیم‌گیری شما تأثیر می‌گذارند.

ما تمرینات تنفسی کاربردی مانند تنفس جعبه‌ای، 4-7-8 و تنفس رزونانس را بررسی خواهیم کرد و توضیح خواهیم داد که چه زمانی و چگونه از هر کدام برای حداکثر بهره‌وری استفاده کنید. اشتباهات رایج را بیاموزید و درک کنید که چرا گنجاندن تمرینات تنفسی در برنامه روزانه شما می‌تواند تغییری اساسی در سلامت کلی روانی و جسمی شما ایجاد کند. آماده شوید تا با تنفس راه خود را به سوی آرامش، وضوح و انعطاف‌پذیری بیشتر باز کنید!

❤️
از کانال یوتیوب
@DrTraceyMarks
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔺 چه چیزها تکان نمی‌خورند وقتی خانه را می‌تکانیم؟🔻


وقتی خانه را می‌تکانیم، چیزهای زیادی تکان می‌خورند. خیلی از این تکان خوردن‌ها را می‌بینیم. برخی‌ها را هم نمی‌بینیم. اما مهم چیزهایی هستند که تکان نمی‌خورند. در این گفتار به یکی از این چیزهای تکان نخوردنی اشاره می‌کنم. دوست داشتید، از این جا 👇 گوش بدید.

https://youtu.be/Py6KsK9v1Lg
Gholamali Keshani
🔺 چه چیزها تکان نمی‌خورند وقتی خانه را می‌تکانیم؟🔻 وقتی خانه را می‌تکانیم، چیزهای زیادی تکان می‌خورند. خیلی از این تکان خوردن‌ها را می‌بینیم. برخی‌ها را هم نمی‌بینیم. اما مهم چیزهایی هستند که تکان نمی‌خورند. در این گفتار به یکی از این چیزهای تکان نخوردنی…
خانه‌ تکانیِ درون و بیرون

قبلا، در همین کانال و سایت عدم خشونت، از آغاز نطفه بستن دمکراسی و اسباب آن صحبت شده بوده.

گفته‌شده‌بود رفتار دمکراتیک و منصفانه‌ی من و تو در خانهْ شرط اول مطالبه‌گری دمکراتیک در سطح جامعه است.

کسی که با پای خود همه‌ی اصول دمکراتیک، مدارا و انصاف را نسبت به نزدیکان و خانواده له می‌کند، آیا می‌تواند به تحقق دمکراسی در بیرون چشم بدوزد یا آن را مطالبه کند یا بتواند در بیرون به اصول آن عمل و رفتار کند؟

حسین قاضیان، پژوهش‌گر فهیم سرزمین‌مان، این‌بار به بهانه‌ی خانه‌تکانی، به میزان و کیفیتِ نقش مردان و زنان می‌پردازد تا گوشه‌ای از واقعیت رفتار عملی‌مان را به یادمان بیاورد. (لینکِ
فرسته‌ی پیوست قبلی):

https://t.me/GahFerestGhKeshani/6114


دموکراسی در خانه و خیابان:
https://ghkeshani.com/democracy-at-home-and-street


حسین قاضیان
https://t.me/GHAZIANh
و
✳️ پادکست صوتیِ
«رسانه ی پارسی» او (ماها)،
که به ما، اینا و اونا می‌پردازد.
این که اونا چه کسانی هستند، اینا چه کسانی و ما از چه کسانی تشکیل می‌شویم و این که
«آیا من فقط ناظر هستم و بس! یا فاعل در بیشتر تحولات؟»
🔻 ماها، فصل ۱ - قسمت دوم - دروغگویی 🔻

از همان اولین سنگ‌نوشته‌های تاریخی که در ایران باستان به دست آمده تا به حال، ما از اهورامزدا خواسته‌ایم که این سرزمین را از دروغ در امان بدارد. یعنی مساله دروغ همیشه این قدر مهم بوده. دو چیز را دعا می‌کنیم که سرزمین از شرّش در امان باشد، یکی‌ از آنها دروغ است. و همچنان همه به هم دروغ می‌گوییم و اتفاقا هر روز هم به روش‌های پیچیده‌تر و به‌روزتری دروغ می‌گوییم و خیلی هم در امر دروغ‌گویی پیشرفت کرده‌ایم.

از دولت گرفته که نیچه می‌گوید «به همه زبان‌ها دروغ می‌گوید» تا شهروندان ساده، عابران پیاده، سوپرمارکت سر کوچه، اعضای خانواده،‌ خلاصه هر کسی به‌نوعی.

در این قسمت از پادکست «ماها» می‌خواهیم ببینیم
هر روز چه‌قدر ممکن است دروغ بگوییم و چرا؟

می‌تونید این جا 👇گوش کنید:
https://youtube.com/clip/Ugkx4pxFWqzvn2usSoQ03hUDLzdw5UK8RKBf?si=eky7tC5Nt_wmocQA
✳️ چرا دروغ می‌گوییم؟

این کانال دیوار بزرگی بین عرصه‌ی عمومی و عرصه‌ی خصوصی، و بین رفتار تک‌تکِ افراد و رفتار جمع نمی‌بیند.

اگر دروغ بزرگ و دروغ‌های بزرگ در سطح جامعه می‌بینیم، اگر بزرگان جامعه را در حال دروغ‌گویی می‌بینیم، بعید نیست که آدم‌کوچولوها و کوته‌دستان و عابران ساکت پیاده‌روها هم به‌ انواعی از دروغ آلوده باشند.

گفته شده که حیات و رفتار جمعیْ جمعِ ریاضیِ رفتار تک‌تکِ آدم‌ها نیست، بلکه ترکیب پیچیده‌‌ای است «برساخته» و متفاوت از آن رفتارها.

یعنی همان «داستانِ قطره و اقیانوس» که رفتار دومی به‌کلی پیچیده‌تر از اولی است، اما در زیر تاثیر اولی و در یک کنش و واکنش متقابلِ دایمی، هم‌افزا و برسازنده.

در گفتارِ فرسته‌ی بالا، نگاهی انداخته شده به چیزی به اسم دروغ که در عرصه‌ی جمعی قاتل اعتماد است و نابودکننده‌ی بنیان سرمایه‌‌های اجتماعی.

بدون اعتماد سنگ روی سنگ بند نمی‌شود، کمتر تلاشی موثر می‌‌شود. زندگی جمعی دور باطل می‌زند و عقب‌‌گرد می‌کند، در همه‌ی صحنه‌ها، در خانه و کوچه و خیابان و سیاست و اقتصاد، و از همه بالاتر در «جان و روان و ذهن».

✳️ ملت باید در این زمینه درست بنشیند و خیلی بیشتر از این‌ها وقت بگذارد و فکرش را روی هم بریزد تا ببیند آیا به این پلیدی آلوده شده یا نه و اگر آلوده شده چه راهِ نجات‌ی می‌تواند برای این درد پیدا کند!
==========ه
لطفا در لینک فرسته‌ی بالا گوش کنید.

برای شنیدن این گفتار، ممکن است لازم بشود بعد از بازکردنِ لینک، توضیح کمی پایین‌تر را نگاه کنید تا آن را بشنوید.

✳️ برای شنیدن باقی اپیزودهای [تا این تاریخ‌‌] ارزنده‌ی پادکستِ صوتیِ
رسانه ی پارسی (ماها) کافی است در پادگیرهایی مثل کست باکس این اسم را جستجو کنید تا کمی بیشتر از مشکلاتی بشنویم که از آن‌ها خبر داریم، اما عمدا زیر فرش جاروی‌شان کرده‌ایم، ولی تعفن‌شان در عمل جلوی حرکت و تغییرِ فردی-جمعی‌مان را گرفته.

در پادکست رسانه ی پارسی به «ماها» نگاه می‌کنیم، یعنی به کل جامعه و نه‌فقط به «اونا» یا به «اینا»!
============ه
شرح بیشتر اپیزود:

از همان اولین سنگ‌نوشته‌های تاریخی که در ایران باستان به دست آمده تا به حال، ما از اهورامزدا خواسته‌ایم که این سرزمین را از دروغ در امان بدارد. یعنی مساله دروغ همیشه این قدر مهم بوده. دو چیز را دعا می‌کنیم که سرزمین از شرّش در امان باشد، یکی‌ از آنها دروغ است. و همچنان همه به هم دروغ می‌گوییم و اتفاقا هر روز هم به روش‌های پیچیده‌تر و به‌روزتری دروغ می‌گوییم و خیلی هم در امر دروغ‌گویی پیشرفت کرده‌ایم.

از دولت گرفته که نیچه می‌گوید «به همه زبان‌ها دروغ می‌گوید» تا شهروندان ساده، عابران پیاده، سوپرمارکت سر کوچه، اعضای خانواده،‌ خلاصه هر کسی به‌نوعی.

در این قسمت از پادکست «ماها» می‌خواهیم ببینیم
هر روز چه‌قدر ممکن است دروغ بگوییم و چرا؟

لینک کانال:

https://t.me/GHAZIANh
سندرمِ پای بی‌قرار و حال‌و روزِ ما

شاید باورمان نشود که بعضی از ریشه‌های نکبت‌ی که در آن غوطه‌ور ایم در خیلی از عادت‌های تاریخی-فرهنگی-روانیِ جمع ما است که برآیند و محصول آن‌ها بعضی از عوامل وضعیتِ فعلیِ سیاسی-اجتماعی-اقتصادی فعلی هستند.

سندرمِ "پای بی‌قرار" اسم عارضه‌ای است که بعضی آدم‌ها در خواب دچار می‌شوند.

اما این بار اپیزودِ کوتاه رسانه ی پارسی یا "ماها" این اسم را ، به‌طعنه، روی عادتِ رفتاری‌ای می‌گذارد که، مثل رواج دروغ، کل ما ملت دچار اش هستیم و همه هم ، به‌وقت‌اش، از آن نفع می‌بریم و در عین‌حال از آن شاکی هم هستیم، وقتی که کسی دیگر به‌ضرر ما آن را به‌کار می‌گیرد.

بهتر است قضاوت را به خودِ شما سپرد تا گوش کنید، مصداق‌ها را راستی‌آزمایی کنید، و ببینید که آیا ربطی به وضع‌وحالِ این روزهای ما دارند یا نه!

پادکستِ رسانه ی پارسی (یا "ماها")
شماره ۷- سندرم پای بی‌قرار، ‌‌

یا:

لینک اپیزود در کست‌باکس:

https://castbox.fm/vb/208333878



لینک کانال
https://t.me/GHAZIANh
۲/۱ چرا یک سازمان‌ مردم‌نهاد «باید» کارزار آنلاین راه‌اندازی کند؟
الهام مراد، کنشگر توسعه محلی

در سال ۲۰۱۳، سازمان «شهروند عمومی»، که یکی از سازمان‌های مردم‌نهاد پیشرو در آمریکا است، یک بسیج اجتماعی علیه نفوذ پول‌های کلان در سیاست راه‌اندازی کرد. این سازمان با ایجاد یک کارزار آنلاین و بسیج افکار عمومی در شبکه‌های اجتماعی، توانست بیش از ۷۰۰ هزار امضا جمع‌آوری کند. این حرکت، در کنار اقدامات دیگر سازمان‌های مدنی، منجر به تصویب قوانینی شد که شرکت‌های بزرگ را ملزم به افشای کمک‌های مالی خود به کمپین‌های انتخاباتی کردند.
این مثال نشان می‌دهد که چگونه یک سازمان مردم‌نهاد، نه‌تنها با فعالیت‌های میدانی بلکه با کارزارهای آنلاین، می‌تواند بر تغییر سیاست‌های کلان اثرگذار باشد. اما ادعایی در این یادداشت مطرح می‌شود که فراتر از این‌ است که سمن‌ها(سازمان‌های مردم‌نهاد) می‌توانند با راه‌اندازی کارزار موثر باشند. در این متن تلاش می‌شود که توضیح داده‌شود که چرا سمن‌ها «باید» این روش را در فعالیت‌های خود به‌کار گیرند؟ برای پاسخ به این پرسش باید به سراغ دو موضوع رفت: تقویت سرمایه اجتماعی و به بلوغ رسیدن در جلب مشارکت محلی.

تقویت شبکه‌های مدنی و سرمایه اجتماعی

سرمایه اجتماعی مفهومی چندوجهی است که در علوم اجتماعی، اقتصادی و سیاسی تعاریف متعددی برای آن ارائه شده است. در یک تعریف کلی، سرمایه اجتماعی به مجموعه‌ای از هنجارها، ارزش‌ها، شبکه‌های اجتماعی و اعتماد متقابل میان افراد و گروه‌ها اشاره دارد که موجب تسهیل همکاری و کنش جمعی در جامعه می‌شود. این مفهوم به عنوان یکی از منابع ناملموس جوامع، نقشی کلیدی در توسعه اقتصادی، انسجام اجتماعی و کارآمدی نهادهای دموکراتیک ایفا می‌کند.
مطالبه‌گری آنلاین هم یکی از راه‌های مؤثر برای استفاده از سرمایهٔ اجتماعی و هم راهی برای تقویت آن است. سازمان‌های مردم‌نهاد، با فعالیت‌های خود می‌توانند ساختارهای پایداری برای تعاملات اجتماعی ایجاد کنند و باعث افزایش اعتماد عمومی و هنجارهای همکاری شوند. این همان سرمایهٔ اجتماعی است که وجود آن در سمن‌ها، امکان موفقیت کارزارهایی که توسط ایشان راه‌اندازی می‌شود را افزایش می‌دهد. از طرف دیگر اعتماد و شبکه‌های ارتباطی، منابعی هستند که با خرج کردن درست، افزایش می‌یابند. با فراگیر شدن یک کارزار و تاثیرگذاری آن متقابلا سرمایه‌اجتماعی‌ به جریان انداخته شده نیز تقویت می‌شود.
به‌عنوان مثال، «صلح سبز»، یکی از سازمان‌های مردم‌نهاد پیشرو در حوزه محیط‌زیست، سالانه ده‌ها کارزار آنلاین راه‌اندازی می‌کند. این سازمان، شبکه‌ای از حامیان وفادار را در سراسر جهان ایجاد کرده که با هر فراخوان، در عرض چند روز میلیون‌ها امضا جمع‌آوری می‌کنند. این سطح از مشارکت، تنها زمانی امکان‌پذیر است که یک سازمان مردم‌نهاد، به‌طور پیوسته در جامعه خود سرمایه‌گذاری کرده و اعتماد عمومی را تقویت کند. راه‌اندازی کارزارهایی که می‌تواند فراگیر شود و موفقیت‌هایی را چه از نظر آگاهی‌رسانی و چه از نظر تغییرهای سیاستی تاثیرگذار باشد نیز متقابلا اعتماد به این سازمان را تقویت و سرمایهٔ اجتماعی‌اش را غنی‌تر می‌کند.
این ارتباط رفت و برگشتی ما را به الزام کنش‌گری از این جنس نزدیک می‌کند اما آن را به طور کامل توضیح نمی‌دهد. برای توضیح کاملتر باید به سراغ مفهوم بعدی یعنی مشارکت برویم.

مشارکت محلی راهی برای حل تمامی مشکلات؟

مشارکت، آن‌گونه که این روزها در قالب توسعهٔ اجتماعات در همراهی با مردم و یا رویکرد تسهیلگری در سمن‌ها شناخته می‌شود امروزه به عنوان یک راه بی چون و چرای ظرفیت‌سازی در جوامع و ارتقای سطح کیفی زندگی اجتماعات دیده می‌شود. اما اگر یک جامعه به مشارکت برای حل مشکلات خود تشویق شود اما در این فرایند مطالبه‌گری از مسئولین لحاظ نشود، در ابتدا ممکن است در اثر مشارکت، انسجام اجتماعی افزایش یابد و مردم برای حل مشکلات کوچک‌تر به همکاری بپردازند. در اثر این رویکرد، در کوتاه‌مدت برخی چالش‌های روزمره کاهش می‌یابد، اما در بلندمدت، بسیاری از مسائل زیرساختی و کلان که نیازمند سیاست‌گذاری و مداخله دولت هستند، بی‌پاسخ خواهند ماند. در نتیجه، دولت به‌تدریج از مسئولیت‌های خود فاصله می‌گیرد و حل مشکلات عمومی را بر عهده خود مردم می‌گذارد.
از طرف دیگر، نبود مطالبه‌گری از مسئولین باعث کاهش پاسخگویی آن‌ها شده و می‌تواند زمینه‌ساز فساد و سوءمدیریت شود. وقتی شهروندان خواسته‌های خود را به‌صورت رسمی و جمعی مطرح نکنند، نهادهای دولتی تحت فشار اجتماعی قرار نمی‌گیرند و در نتیجه، خدمات عمومی ممکن است ناکارآمد، نابرابر یا حتی متوقف شود.
ادامه
۲/۲ ادامه از بخش اول
در چنین وضعیتی، مشارکت اجتماعی بدون مطالبه‌گری از مسئولین، موجب می‌شود که مردم به‌مرور زمان احساس ناتوانی و ناامیدی کنند. وقتی مشکلات اساسی همچنان پابرجا بماند، انگیزه برای مشارکت کاهش می‌یابد و بی‌تفاوتی اجتماعی گسترش پیدا می‌کند.
به بیان ساده‌تر، در رویکرد مشارکتی‌ای که در آن مطالبه‌گری ترویج نشود، بار توسعه بر دوش مردم گذاشته خواهد شد. در ابتدا مردم با ایفای سهم خود از نتایج مشارکت شگفت‌زده خواهند شد اما در ادامه، با عدم ایفای نقش دولت در قبال ایشان، اشتیاق اولیه فروکش کرده و جای خود را به نارضایتی خواهد داد.
بنابراین، اگر سمن‌ها به بلوغی رسیده‌اند که به جای پرداختن سطحی به مسائل به حل ریشه‌ای آن بپردازند و اگر در حل ریشه‌ای مسائل به باور مشارکت جمعی و حضور صاحبان مسئله در بالاترین سطح مشارکت رسیده‌اند،‌ پلهٔ بعدی ورود به فضای مطالبه‌گری است. مطالبه‌گری‌ای که جزئی از روند زندگی مردم باشد و نه لزوما یک کنش انقلابی. این مورد خطاب قرار دادن مسئولین و انتظار ایفای نقش از دولت در توسعه و تغییرات مورد انتظار، مکمل مشارکت مردم خواهد بود و این‌جاست که «باید»ی پرداختن به مطالبه‌گری مشخص خواهد شد.
در ایران،نیز، وجود یک پلتفرم آنلاین قانونی برای مطالبه‌گری، به سمن‌ها کمک کرده‌است که در یک فضای امن و مناسب برای طیف وسیعی از جامعهٔ مخاطب، از فرصت مطالبه‌گری و همراه کردن مخاطبان مختلف از یک سو و از سوی دیگر مخاطب قرار دادن مسئولین و تعامل با ایشان استفاده کنند. «کارزار» فرصتی است که می‌تواند سازمان‌های مردم‌نهاد ایرانی را یک قدم فراتر از تلاش‌هایی که تاکنون انجام داده‌اند پیش ببرد.

منتشر شده در روزنامه هم‌میهن ۱۵ اسفند ۴۰۳
Forwarded from Resonance Project
قدرت امید
Active Hope


"قدرت امید" شیوه‌ی تفکری است که مانند ابزاری برای تغییرات در جهان می‌تواند یاری رسان ما باشد.در این مسیر امید را نه تنها به عنوان یک آرزو و اندیشه ، بلکه در عمل به‌عنوان آغازگر(starter) به کار می‌گیرد و کمک می‌کند تا قدم‌های رو به جلو خود را مشاهده، طراحی و اجرا کنیم.

"Active Hope is about finding, and offering, our best response when facing concerns about our world situation."

منابع درباره‌ی Active hope:
Book review: Active Hope, by Joanna Macy and Chris Johnstone
"Step one: starting from gratitude.
Step two: honoring our pain for the world.
Step three: seeing with new eyes.
Step four: going forth."

راه های دسترسی به پروژه‌ی رزونانس:
https://zil.ink/resonance_project360

موسیقی پادکست:فربد قناعی
طراحی نمایه تصویری: سپهر صادقی

@resonance_project360
Gholamali Keshani
قدرت امید Active Hope "قدرت امید" شیوه‌ی تفکری است که مانند ابزاری برای تغییرات در جهان می‌تواند یاری رسان ما باشد.در این مسیر امید را نه تنها به عنوان یک آرزو و اندیشه ، بلکه در عمل به‌عنوان آغازگر(starter) به کار می‌گیرد و کمک می‌کند تا قدم‌های رو به…
زیست‌خانه ی امید (امید اکوهوم)


در پادکست "رادیو رزونانس" (فرسته‌ی قبلی) رضا با طاهره، بانیِ این خانه، گفت‌وگو می‌کند؛ خانه‌ای که می‌خواهد حداقل سه جلوه داشته باشد:
- ساده زیستی
- احترام به زیست-محیط و سیاره
- تولید کمپوست و استفاده از آب‌های خاکستری در خانه.

اما چرا امید و چرا قدرت امید؟
این را هم طاهره برای‌مان روایت می‌کند.

طبیعی است که اگر هم با هر سه‌ی این بحث‌ها مخالف باشیم، شرایط نکبت‌بار امکاناتِ موجود در جیب و در سرزمینِ‌مان مجبورمان می‌کند که به این بحث‌ها توجه کنیم و چاره بجوییم و یاد بگیریم.

در قسمت هفتمِ این پادکست می‌توانیم در گفتگوی این دو شریک بشویم.
==============ه
پادکست‌ها را می‌توانیم با همین گوشی‌هایی بشنویم که سخت معتاد شبکه‌های‌ مجازی‌شان شده‌ایم؛
اما با دقت در انتخابِ سنجیده‌ی این یا آن پادکستِ مفید ولذت‌بخشْ در دوره‌های مفید، آزاد و رایگانی حضور داشته باشیم که بهتر از دانشگاه‌های مدرک‌ساز می‌توانند چیزَکی به ما معرفی کنند تا برای جستجوهای بیشتر و عملِ انسانیِ بهتر اقدام کنیم،
باشد که رستگار شویم!

برای اطلاع بیشتر، لطفا در همین کانال (گاه فرست غلامعلی کشانی) "نقش آموزشی" و "پادکست" را جستجو کنید.

لینک: 👇
https://t.me/GahFerestGhKeshani/6122

============ه
برای تماس با امید اکو هوم در اینستاگرام: 👈 👇
omidecohome


یادآوری: وظیفه‌ی هر مخاطبی است که شخصا محتوای هر منبعی را تک‌به‌تک و هر باره ارزیابی کند و به گفته‌ی این یا آن کس بسنده نکند.
✳️ دو عکس فوری، اما ماندگار و تاریخی!


جون من فقط یه سیلی!
سیلیِ تاریخی در فیلم گوزن‌ها!

فاطی هنرپیشه‌ی تاتری در لاله‌زار و  همسر سید (دادزنِ همان تاتر) است. سید معتادی است خراب و زبون. فاطی ازو طلاق گرفته. سید جایی ندارد بخوابد. در همان اتاق اجاره‌ایِ فاطی می‌خوابد. فاطی به او می‌‌گوید "به‌ تو هم می‌گن مرد!" چرا که جلوی مزاحمت‌های یکی از بازیگرانِ  قلدر تاتر را نمی‌تواند بگیرد. این حرف به سید بَرمی‌خورد.
سید راهی پیدا می‌کند!
در غیابِ فاطی، به سراغ همان هنرپیشه‌‌ی  قلدر می‌رود. به پای‌اش می‌افتد، به پیر و پیغمبر قسم‌اش می‌دهد، التماس‌اش می‌کند تا راضی‌ بشود که جلوی فاطی یک سیلیِ محکمِ غیرت‌مندانه به گوش‌اش بزند. بالاخره قلدر داستان کلافه می‌شود و می‌پذیرد ... .

صحنه:
در راهروی پشت صحنه‌ی تاتر، فاطی هست و سید و طرف (عباس). سید به سراغ‌اش می‌رود و می‌گوید:
ببینم تویی که مزاحم فاطی می‌شی؟ و بعد بدون معطلی سیلیِ محکمی به صورت طرف می‌زند. عباس طبقِ قرارِ قبلی چیزی نمی‌گوید و دستی به صورت‌اش می‌کشد و حیرت‌زده می‌ماند ...
سید هم نگاهی سرافراز به فاطی‌ای می‌‌اندازد که دل‌اش دارد غنج می‌رود ... و

ماجرا ختمِ به‌خیر می‌شود!



دوم:
اسم‌شو نیار، خود‌شو بیار!

پادشاهیْ، با کبکبه و دبدبه، به دلیلی مجبور می‌شود به آسیابی پناه ببرد. شب می‌شود. موقع خواب بستری می‌خواهد. آسیابان چیزی ندارد. مجبور می‌شود جُل و پالان خری را به او پیشنهاد بدهد.

پادشاه عصبانی می‌شود. چند بار این درخواست و آن پیشنهاد تکرار می‌شود، اما شأن پادشاه نمی‌پذیرد.

نزدیکی‌های صبح که سرما استخوان سوز می‌شود، بالاخره آسیابان را یواش صدا می‌زند و با التماس به او می‌گوید:
ببین!
"اسم‌شو نیار، خودشو بیار» ...

و باز هم ماجرا ختمِ به‌خیر می‌شود!

21 فروردین 1405
=================ه

- پرسش برای تامل بیشنر:
این دو قصه به فلاکت‌های ما چه ربطی دارند؟
===========ه
لینک زیر برای دیدن سکانس بالا:

https://t.me/GahFerestGhKeshani/6126
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
سید، فاطی و سرگذشت ما که راضی به تسلیم ایم!

در سکانسی از فیلم گوزن‌ها

21 فروردین 1404

ادامه در لینک زیر یا فرسته‌‌ی قبلی: 👇


https://t.me/GahFerestGhKeshani/6124

لطفا کانال گاه فرست را به دیگران معرفی کنید.
Forwarded from گاه‌ فرست غلامعلی کشانی (Gholamali Keshani)
با سلام و درودها،

✳️ کلامی‌ با شما خواننده‌ی گرامیِ تازه‌پیوسته و قدیمی،

✳️ مقدم‌تان به‌خیر باد!
امید که مطالب گاه‌ فرست مایه‌ی فایده و رضایت‌مندی در زندگیِ شما بشوند.
==============ه

لینک دسترسی به بخش‌های مختلف کانال گاه فرست:
https://t.me/GahFerestGhKeshani/4226

لینک اولین فرسته‌ی کانال:

http://t.me/gahferestghkeshani/5
==============ه


معمولا از رسانه های مجازی انتظار می‌رود که فعال باشند.


معنای "فعالْ" با توجه به هر رسانه کمی فرق می کند. در مورد تلگرام، فعال بودن لابد انتشار روزانه یک یا چند فرسته است.

کانال گاه فرست با این تعریف، لابد «فعال» نیست.

این کانالِ «غیر خبری» تا الان بیشتر از 5000 فرسته داشته است.

این فرسته ها در باره ی موضوعات خیلی متنوعی بوده‌اند که در عینِ‌حال در رعایت چند اصل با هم اشتراک داشته‌اند.
یکی از مهم ترین این اصل ها، کاهش درد و رنج بشری بوده؛

یکی دیگر توجه به عینی ترین مسائل ملموس و مکرر روزمره ی همگانی بوده؛
و همین‌طور در اصولی دیگر.

صاحب این کی‌بورد، فکر می کند که مگر آدم چقدر حرف باید داشته باشد که هر روز بخواهد و بتواند حتما یک روضه‌ی تازه سرِ مِنبر بخواند؟

درست است که ما با بمباران و انفجار اطلاعاتی روبرو هستیم، اما این هم درست است که لازم نیست با آن هم سرعت بشویم.

خیلی از مطالب، حتی مطالب غیر خبری، تکرار مکررات حکیمانه یا مکرراتِ یاوه است که می‌شنویم و برای دیگران تعریف می‌کنیم یا بازفرست می‌کنیم.

پس بد نیست اساس را بر کم‌گویی و کم‌شِنَوی و گزیده‌گویی و گزیده‌شنوی بگذاریم و
جان و روح و وقت و «عمل» و رفتارِ خویش ازین ورطه برهانیم.

اما به‌جای آن در فکرِ عملِ فردی و جمعی به یکان‌یکانِ حکیمانه‌ترین و واجب‌ترین آموزه‌هایی باشیم که در معرض‌شان قرار گرفته‌بوده‌ایم و فقط لحظاتی به آن‌ها فکر کرده‌ایم و پشتِ‌گوش انداخته‌ایم.

دوستانی که به تازگی به این کانال می‌پیوندند همان حرف‌هایی را که صاحب این قلمْ در طول دو سه سال لازم به انتشار می‌دیده، می‌توانند با کلیک‌کردن روی آدرسِ بالا بخوانند و به یادداشت‌های بالا و پایین آن ها هم سر بزنند، و اگر یاوه نبودند و چیز دندان‌گیری دیدند، سر نخ را بگیرند و خودشان در عمل و نظر دنبال کنند و بیشتر بکاوند و به ده‌ نفر دیگر از نزدیکان پیشنهاد بدهند.
__ه

این کانال، بیشتر
به نیازهای عملی و مفیدِ زندگی می‌پردازد، چیزهایی که در زندگیِ واقعی و عملی به‌کار بیایند و به
-«خودپالایی»،
- «خودتوانمندسازی»،
-"خود‌آستین‌بالازنی" و
- «خودتوان‌بخشیِ» فردی و جمعیِ ما ملتِ «درخودمانده»
توجه می‌کند،
به تقلیل مرارت و تقریر حقیقت؛
و طبعاً و قطعاً به «برون‌آمدنِ دستی از غیب» و بیرون باور ندارد!
=================ه
آدرس‌های دیگر این قلم:
کانال آهستگی سادگی:
https://t.me/AhestegiSadegi

گروه تلگرامیِ تخصصیِ مدرسه محوری / مدرسه زدایی:

https://t.me/madrese_zodaaee

(برای والدین و نزدیکان والدین و جوانان  و دلسوزان تربیت خود ما و نسل‌ تازه‌ی فعلی و آتی)

سایت عدم خشونت (نوشته‌ها و دانلود کتاب‌های رایگان، از سال ۱۳۸۰):

http://ghkeshani.com
Gholamali Keshani
با سلام و درودها، ✳️ کلامی‌ با شما خواننده‌ی گرامیِ تازه‌پیوسته و قدیمی، ✳️ مقدم‌تان به‌خیر باد! امید که مطالب گاه‌ فرست مایه‌ی فایده و رضایت‌مندی در زندگیِ شما بشوند. ==============ه لینک دسترسی به بخش‌های مختلف کانال گاه فرست: https://t.me/GahFe…
دوستان قدیمی سلام،
دوستان تازه سلام،

این کانال گاه فرست است و ممکن است مدت‌ها چیزی در این‌جا نوشته نشود.
یادداشت‌ها تاریخ مصرف ندارند، اما رو به اوضاعِ روبروی ما (جمعی یا فردی) دارند
در این تاریخ (جمعه، 20 تیرماه ۱۴۰۴) نزدیک به 10 سال مطلب در این جا نوشته شده.
الان و همیشه اگر بخواهید، می‌توانید از اولین یادداشت‌ها شروع کنید و کم‌کم مرورشان کنید و اگر ارجاعی داده شده، آن‌ها را هم دنبال کنید.
خودِ این کار، شاید جستجوهای شما را غنی‌تر کند (با تاکید بر شاید).

برای مرور خط مشیِ کانال، یادداشت معرفی آن در بالا پیوست شده تا بتوانید از اول شروع کنید.
پس می‌‌توان شروع کرد.
=====================ه
دنیا چیز تازه‌ای ندارد، جز احتمال فروپاشیِ همه‌کاسه‌کوزه‌های برساخته‌ی اندیشه‌ی مکانیستی در اثر تغییرِ اقلیم و حکم‌رانی‌های بد، مگر این که دل‌ها و خرد‌های امیدوار خیلی خیلی بیشتر بشوند و آستینی بالا بزنند، شاید که شدت‌اش را کم کنند و یا مانع‌اش بشوند.


با فروتنی و بهترین آرزوها
کمترین،
غلامعلی کشانی
با فروتنی و بهترین آرزوها
کمترین،
غلامعلی کشانی
دوستان قدیمی سلام،
دوستان تازه سلام،

این کانال گاه فرست است و ممکن است مدت‌ها چیزی در این‌جا نوشته نشود.
یادداشت‌ها تاریخ مصرف ندارند، اما رو به اوضاعِ روبروی ما (جمعی یا فردی) دارند
در این تاریخ (۴شنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۴) نزدیک به 10 سال مطلب در این جا نوشته شده.
الان و همیشه اگر بخواهید، می‌توانید از اولین یادداشت‌ها شروع کنید و کم‌کم مرورشان کنید و اگر ارجاعی داده شده، آن‌ها را هم دنبال کنید.
خودِ این کار، شاید جستجوهای شما را غنی‌تر کند (با تاکید بر شاید).

برای مرور خط مشیِ کانال، یادداشت معرفی آن در بالا پیوست شده تا بتوانید از اول شروع کنید.
پس می‌‌توان شروع کرد.
=====================ه
- راست‌اش!
دنیا چیز تازه‌ای ندارد، جز احتمال فروپاشیِ همه‌کاسه‌کوزه‌های برساخته‌ی اندیشه‌ی مکانیستی در اثر تغییرِ اقلیم و حکم‌رانی‌های بد، مگر این که دل‌ها و خ ِخِرَد‌های امیدوار خیلی خیلی بیشتر بشوند و آستینی بالا بزنند، شاید که شدت‌اش را کم کنند و یا مانع‌اش بشوند.

- ××××××××××××××××ه
"گفتگوی سراسری ملی و رخ‌به‌رخ بینِ
دوستان و
نزدیکان و
خانواده‌ها و
گروه‌ها و
جماعت‌ها،
درباره‌ی دردها و مشکلات
«هم استراتژی هم تاکتیک!»"


با فروتنی و بهترین آرزوها
کمترین،
غلامعلی کشانی
۱۲ شهریور ۱۴۰۴

https://t.me/GahFerestGhKeshani/6130
گاه‌ فرست غلامعلی کشانی pinned «دوستان قدیمی سلام، دوستان تازه سلام، این کانال گاه فرست است و ممکن است مدت‌ها چیزی در این‌جا نوشته نشود. یادداشت‌ها تاریخ مصرف ندارند، اما رو به اوضاعِ روبروی ما (جمعی یا فردی) دارند در این تاریخ (۴شنبه ۱۲ شهریور ۱۴۰۴) نزدیک به 10 سال مطلب در این جا نوشته…»
دوستان قدیمی سلام،
دوستان تازه سلام،

این کانال گاه فرست است و ممکن است مدت‌ها چیزی در این‌جا نوشته نشود.

یادداشت‌ها تاریخ مصرف ندارند، اما رو به اوضاعِ روبروی ما (جمعی یا فردی) دارند.

در این تاریخ (شنبه سوم آبان ۱۴۰۴)  نزدیک به 10 سال مطلب در این جا نوشته شده.

الان و همیشه اگر بخواهید، می‌توانید از اولین یادداشت‌ها شروع کنید و کم‌کم مرورشان کنید و اگر ارجاعی داده شده، آن‌ها را هم دنبال کنید.

خودِ این کار، شاید جستجوهای شما را غنی‌تر کند (با تاکید بر شاید).

برای مرور خط مشیِ کانال، یادداشت معرفی آن در بالای صفحه سنجاق شده تا بتوانید از اول شروع کنید.
پس می‌‌توان شروع کرد.
==============ه

- راست‌اش!
دنیا چیز تازه‌ای ندارد، جز احتمال فروپاشیِ همه‌کاسه‌کوزه‌های برساخته‌ی
- اندیشه‌ی مکانیستی در اثر تغییرِ اقلیم؛

- و حکم‌رانی‌های بد؛

- تشدید نارضایی روانی-روحی بشرِ دارا یا ندار؛

- بی‌رحمی و ترس و حرص و طمعی که در تک‌تکِ ما می‌تواند بروز کند، عواملی که می‌‌توانند از ما استالین‌های یک درصدی تا 100 درصدی برای خانواده‌‌، جماعت‌، گروه‌، محله‌، محل‌ کار، شهر، منطقه‌، ملت‌‌ و جهان‌مان بسازند؛
- تشدید شکاف درآمدی-مصرفی؛
-وجود همیشگی بی‌عدالتی و نابرابری و توزیع ناعادلانه‌ی رزق تا حال حاضر؛

- مذهب مصرف؛

- و ...

مگر این که دل‌ها و خِرَد‌های امیدوارِ خیلی خیلی بیشتری پیدا بشوند و آستینی بالا بزنند،
شاید که شدت‌ بحران‌های فردی-جمعی را کم کنند و یا مانع‌شان بشوند.
پس‌: 👇


"گفت‌وشنید و هم‌گوییِ سراسریِ ملی و رخ‌به‌رخ» بینِ
دوستان و
نزدیکان و
خانواده‌ها و
گروه‌ها و
جماعت‌ها،
درباره‌ی دردها و مشکلاتِ مشترک و فردی و جمعی:
«هم استراتژی است، هم تاکتیک!»"
=================ه

از این پس، یادداشت‌های این قلم
در
سایت عدم خشونت (با سابقه‌ی دو دهه)، منتشر می‌شود.
باشد که یاوه و خطا نباشند.


با فروتنی و بهترین آرزوها
کمترین،
غلامعلی کشانی
شنبه سوم آبان ۱۴۰۴


http://t.me/gahferestghkeshani/5 (اولین یادداشت این کانال)

https://t.me/GahFerestGhKeshani/4227
دوستان قدیمی سلام،
دوستان تازه سلام،


از این پس، یادداشت‌های این قلم
در
سایت عدم خشونت
(با سابقه‌ی دو دهه) منتشر می‌شود.
باشد که یاوه و خطا نباشند.




این کانال گاه فرست است و ممکن است مدت‌ها چیزی در این‌جا نوشته نشود.

یادداشت‌ها تاریخ مصرف ندارند، اما رو به اوضاعِ روبروی ما (جمعی یا فردی) دارند.

در این تاریخ (اول دی ماه ۱۴۰۴)  ده سال مطلب در این جا نوشته شده.

الان و همیشه اگر بخواهید، می‌توانید از اولین یادداشت‌ها شروع کنید و کم‌کم مرورشان کنید و اگر ارجاعی داده شده، آن‌ها را هم دنبال کنید.

خودِ این کار، شاید جستجوهای شما را غنی‌تر کند (با تاکید بر شاید).

برای مرور خط مشیِ کانال، یادداشت معرفی آن در بالای صفحه سنجاق شده تا بتوانید از اول شروع کنید.
پس می‌‌توان شروع کرد.
==============ه

- راست‌اش!
دنیا چیز تازه‌ای ندارد، جز احتمال فروپاشیِ همه‌کاسه‌کوزه‌های برساخته‌ی
- اندیشه‌ی مکانیستی در اثر تغییرِ اقلیم؛ و

- حکم‌رانی‌های بد؛

- تشدید نارضایی روانی-روحی بشرِ دارا یا ندار؛

- بی‌رحمی و ترس و حرص و طمعی که در تک‌تکِ ما می‌تواند بروز کند، عواملی که می‌‌توانند از ما استالین‌های یک درصدی تا 100 درصدی برای خانواده‌‌، جماعت‌، گروه‌، محله‌، محل‌ کار، شهر، منطقه‌، ملت‌‌ و جهان‌مان بسازند؛

- تشدید شکاف درآمدی-مصرفی؛

-وجود همیشگی بی‌عدالتی و نابرابری و توزیع ناعادلانه‌ی رزق تا حال حاضر؛

- مذهب مصرف؛

- و ...

مگر این که دل‌ها و خِرَد‌های امیدوارِ خیلی خیلی بیشتری پیدا بشوند و آستینی بالا بزنند،
شاید که شدت‌ بحران‌های فردی-جمعی را کم کنند و یا مانع‌شان بشوند.
پس‌: 👇

"گفت‌وشنید و هم‌گوییِ سراسریِ ملی و رخ‌به‌رخ» بینِ
دوستان و
نزدیکان و
خانواده‌ها و
گروه‌ها و
جماعت‌ها،
درباره‌ی دردها و مشکلاتِ مشترک و فردی و جمعی:
«هم استراتژی است، هم تاکتیک!»"

با فروتنی و بهترین آرزوها
کمترین،
غلامعلی کشانی
شنبه، شب یلدای ۱۴۰۴


http://t.me/gahferestghkeshani/5     (اولین یادداشت این کانال)

https://t.me/GahFerestGhKeshani/4227
دوستان گرامی،
با کمال خوش‌وقتی اطلاع می‌دهم که از امروز واکنش‌های لایک و ایموجی از زیر یادداشت‌ها برداشته‌خواهند شد، اما نظردهی (کامنت‌گذاری) سر جای خود خواهد ماند. علت:

اختراع چهار پدیده‌ی
- فرند
-لایک
-ایموجی
- فوروارد

از فریبنده‌ترین اختراعاتی بودند که از فیس‌بوک شروع شدند و هدف‌شان چیزی نبود جز درگیرکردن روانی-شخصیتیِ آدم‌هایی که با شبکه‌ی مجازی سر و کار دارند.

این اختراعات از مهم‌ترین دستاوردهای اعتیادآور و تغییردهنده‌ی شخصیت و جانِ کاربران بوده است.

مثلا، برای اولین بار، معنای دوست در فیس‌بوک عوض شد. تا آن وقت دوست کسی بود که تعریف ملموس‌تر و رخ‌به‌رخ‌ی داشت. اما از آن پس، دوست یعنی کسی که مرگ و زندگیِ من اصلا باعث نمی‌شود که استکان چایی‌اش را به زمین بگذارد و در مورد هست و نیست من تامل کند.

من، مثلا در فیس‌‌بوک بیشتر از ۲۰۰۰ دوست ممکن است داشته باشم. اما اگر هر اتفاقی برای من بیفتد، نه کک‌شان برای من می‌گزد و نه قدمی برای کمک به من برمی‌دارند. اما ممکن است در مقابل نزدیکان‌ام به داشتن بیشتر از ده‌هزار یا دوهزار دوست شبکه‌ای بنازم.


داستان لایک هم بدتر از این است. یعنی منتظر لایک بیشتر می‌مانم و لایک بیشتر به من کمک می‌کند هویتِ دروغینی برای خودم بسازم و اگر لایک‌های گرفته‌ام کم باشند این هویت احساس خفت یا تحقیر بکند.


داستان فوروارد از این‌ها هم بدتر:
آشنایان من در شبکه دارند چرت خودشان را می‌زنند، بعد یک دفعه می‌بینند یک چیزی پریده وسط صفحه‌شان. این فوروارد است.

طبعا من ناخواسته درگیر وارسی این مطلب می‌شوم و هدف اصلی هیئت مدیره‌ی آن شبکه را در چسبیدن به شبکه‌‌اش را اجرا و عملی می‌کنم.

ایموجی‌های خشک و خالی هم مثل لایک عمل می‌کنند و ضربان و دوپامین من را بالا و پایین می‌کنند و باز هم من را درگیر شبکه می‌کنند.
(البته اگر متن‌ی نوشته باشیم و برای کم‌کردن ابهام جمله از یک ایموجی استفاده کرده باشیم، این شکلک در خدمت تکمیلِ حس‌ی است که در جمله بیان شده، اما ممکن است ایهام داشته باشد. ایموجی می‌تواند ابهام‌زدایی کند)


به این ترتیب برای گریز از این چار شِگردِ درگیرکننده و خطرناک که به دستِ هیئت‌مدیره‌های فوق‌پول‌دارِ شبکه‌های مجازی در پشت درهای بسته‌ی اتاق‌هایشان ساخته می‌شود، از هیچ یک از این‌ها دیگر استفاده نخواهد شد.

اما کامنت (نظر) باید سرجایش باقی بماند تا کسی که ذهن‌اش درگیر موضوع فرسته است، بتواند با تامل و تانی نظرِ سنجیده‌ی خود را با داشتن وقت برای فکر کردنِ بیشتر برای هر فرسته بنویسد.

باز هم در این مورد ممکن است نکات دیگری نوشته بشود.

کتابی به اسم فارسی مینیمالیسم دیجیتال یه آفت دیگه معرفی می‌کنه به اسم گوگل استور (یا گوگل پلی).
این کارش اینه که دست‌وپای شما رو با ابزارک یا اپلیکیشن‌های جدیدی ببنده که طبعا باید هر چند وقت یکبار شما باید دستی به سر و روی‌شون بکشید. یعنی از عمر خودتون مایه بگذارید و از زندگی با اون‌ها لذت ببرید و شاد باشید.


لطفا
بنگرید به اقتصاد توجه (attention economy)، دزدیِ توجه (attention theft)، توجه (Attention)، روان‌شناسی مثبت‌گرا (positive psychology)، غرقه‌‌گی (flow) و بیشتر ...
و به
کامنت‌ها (گفت‌وشنید های) "گروه بحث گاه فرست" برای همین فرسته.
=============ه

لینک دسترسی به بخش‌های مختلف کانال گاه فرست:
https://t.me/GahFerestGhKeshani/4226

لینک اولین فرسته‌ی کانال:

http://t.me/gahferestghkeshani/5