ساعت ادای نماز آیات به دلیل خسوف در ایران

یکشنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۴

شروع ساعت ۱۹ و ۵۷ دقیقه
خاتمه ساعت ۲۳ و ۲۷ دقیقه

🌏 @NewsJavan

همان شب که اسرائیل درحال بمباران مناطقی در غرب و مرکز سوریه بود، جولانی با اعطای مدرک تحصیلی به همسرش در حال مشغول سازی افکار عمومی با ریبرندینگ (Rebranding) خودش بود.
این نوع رویکرد، ناخودآگاه مرا به یاد راه حل های مواجهه برخی از اصلاح طلبان خودمان با تخاصمات دشمن انداخت!

دولت #قطر تا کنون بیش از ۸.۵ ميليارد دلار برای خرید واستقرار سامانه‌های تاد و پاتریوت و بیش از ۲۰ م.دلار برای خرید جنگنده‌های تایفون و رافال هزینه کرده است.
بزرگترین پایگاه هوایی آمریکا منطقه (العدید) هم انجاست.
اما آشکارا درمقابل حملات #إسرائيل بی‌دفاع است.
#امنیت_خریدنی_نیست!

«قدرت، ایمان و خیال» را از طاقچه دریافت کنید
https://taaghche.com/book/237065

امنیت خریدنی نیست

#سرمقاله #روزنامه_جوان

✍ محمدجواد اخوان

در پـــی تهاجــم اخیــر رژیم‌صهیونیستی به قطر، نخست‌وزیر این کشور، با صراحت به ناتوانی سامانه‌های پدافند هوایی در شناسایی و رهگیری هواپیما‌ها و پرتابه‌های مهاجم اعتراف کرد. این شکست امنیتی، پرسش‌های بنیادینی را درباره کارایی سرمایه‌گذاری کلان دفاعی قطر و وابستگی امنیتی آن به قدرت‌های خارجی مطرح می‌کند؛ موضوعی که در مورد تعداد دیگری از کشور‌های جنوب خلیج‌فارس نیز صدق می‌کند. بر اساس گزارش‌های معتبر مراکزی همچون مؤسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک (IISS) و شورای آتلانتیک، قطر در سال‌های اخیر با انعقاد قرارداد‌هایی به ارزش تقریبی ۵۰میلیارد دلار، یکی از بزرگ‌ترین خریداران تسلیحات پیشرفته در منطقه بوده است.

هسته اصلی توان پدافند هوایی این کشور را این تجهیزات تشکیل می‌دهند:
سامانه‌های امریکایی دفاع ضد موشکی با برد متوسط تا بلند «پاتریوت»، سامانه دفاع ضد موشکی برد بالا در اتمسفر طراحی‌شده برای مقابله با موشک‌های بالستیک موسوم به «تاد»، رادار هشدار زودهنگام (لایه کشف اولیه) و پدافند برد متوسط شبکه‌ای (ضد کروز/پهپاد) ناوگان جنگنده شامل ۲۴ فروند جنگنده رافال فرانسوی و ۳۶ فروند F۱۵ پیشرفته و نیز جنگنده‌های تایفون.

به‌رغم این ظرفیت‌های چشمگیر و هزینه‌های گزاف، موفقیت رژیم‌صهیونیستی در دور زدن این سامانه‌ها، تحلیلگران امنیتی را به این نتیجه سوق داده که مسئله اصلی نه کمبود فناوری، بلکه محدودیت در «حاکمیت عملیاتی» است. پایگاه هوایی العدید، که میزبان بیش از ۱۰ هزار نیروی امریکایی و مرکز فرماندهی مرکزی ایالات متحده در منطقه (CENTCOM) است، نقشی دوگانه دارد. این پایگاه اگرچه در توان بازدارندگی قطر مشارکت دارد، اما کنترل عملیاتی بسیاری از سامانه‌های پیشرفته و داده‌های راداری حیاتی، در اختیار نیرو‌های امریکایی مستقر در آن است. این امر طبق توافق‌های دوجانبه امنیتی، حق «وتوی عملیاتی» را به متحد امریکایی می‌دهد.

این واقعه صرفاً یک حادثه امنیتی برای دوحه نیست، بلکه حاوی آموزه‌ای راهبردی برای تمامی کشور‌های منطقه - خصوصاً شرکت‌کنندگان در مسابقات خرید‌های تسلیحاتی- است:

۱- استقلال و امنیت، قابل خریداری نیست: این رویداد اثبات کرد که گردآوری تجهیزات پیشرفته، بدون استقلال عملیاتی و بومی‌سازی فناوری، تنها امنیتی ظاهری و شکننده ایجاد می‌کند. امنیت واقعی ریشه در حاکمیت ملی و خوداتکایی دارد. استقلال دفاعی ریشه در استقلال سیاسی دارد و پولدار بودن لزوماً به‌معنای امن بودن نیست. ثروت نجومی نمی‌تواند جایگزین استقلال سیاسی شود.

۲- اولویت‌های راهبردی قدرت‌های بزرگ: هرچند قطر سال‌ها متحد ایالات‌متحده و میزبان بزرگ‌ترین پایگاه هوایی امریکا در منطقه است و به‌خصوص در سفر ترامپ به منطقه نیز امیر قطر علاوه بر پیشنهاد سرمایه‌گذاری، پرنده‌ای ۴۰۰ میلیون دلاری را به‌عنوان هدیه شخصی به رئیس‌جمهور امریکا داد، اما در لحظه آزمون، ایالات‌متحده ترجیح راهبردی خود را نشان داد. هنگامی‌که بین منافع یک متحد عربی (قطر) و یک متحد استراتژیک کلیدی (رژیم‌صهیونیستی) باید انتخاب کند، جانب دومی را می‌گیرد. این موضوع، درسی البته برای همه حاکمان جنوب خلیج‌فارس هم است که اتکای بی‌قیدوشرط به اتحاد با قدرت‌های فرامنطقه‌ای را زیر سؤال می‌برد.

۳- پاسخ به پرسش هموطنان ما: این تحلیل، پاسخی مستدل به دغدغه‌های بسیاری از هموطنان ما پیرامون عملکرد سامانه‌های دفاعی کشورمان است. آنچه تعیین‌کننده است، نه صرفاً داشتن سامانه‌های پیشرفته، بلکه مالکیت مطلق بر تصمیم‌گیری و عملیات آنهاست. یک سامانه پدافندی بومی، اگرچه ممکن است در برخی مشخصات فنی پایین‌تر باشد، اما از قابلیت اطمینان و تضمین عملکرد در بحرانی‌ترین لحظات برخوردار است. اساساً مهم‌تر از میزبانی فناوری دفاعی، مالکیت و حاکمیت بر آن است که امریکایی‌ها در روابط نظامی و اقتصادی با شرکای خود، استقلال طرف مقابل را به رسمیت نمی‌شناسند.

علاوه بر اینها سلاح تهاجمی راهبردی که کنترل و حاکمیت آن در اختیار دولت مستقر است، خود رافع نقیصه‌های احتمالی پدافندی نیز هست.

شکست پدافندی قطر را باید فراتر از یک خطای فنی مقطعی دید. این رویداد، نماد شکستی استراتژیک در مدل امنیتی مبتنی بر وابستگی است؛ نمایشی آشکار از اینکه در روابط بین‌الملل، منافع ملی قدرت‌های بزرگ همواره بر تعهدات امنیتی آنان به متحدان ثانویه اولویت دارد. بنابراین، مسیر تحقق امنیت پایدار، نه در بازار‌های تسلیحاتی غرب، بلکه در مراکز تحقیقاتی داخلی و از طریق توسعه توانمندی‌های بومی و خوداتکایی رقم می‌خورد.

💠 @mjakhavan

کتاب از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه گرا

کتاب «از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه‌گرا (تاملی بر مبانی و مولفه‌های شبه گفتمان اعتدال)» نوشتهٔ «رضا سراج» و «محمدجواد اخوان» و منتشرشده توسط نشر بینش‌مند، به بررسی ریشه‌ها، مبانی و تحولات جریان اعتدال‌گرا در سیاست معاصر ایران می‌پردازد. این اثر با تمرکز بر دولت یازدهم و حزب اعتدال و توسعه، سیر شکل‌گیری، مباحث نظری و نقدهای وارد بر این جریان را تحلیل می‌کند.

درباره کتاب از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه گرا
این کتاب به واکاوی جریان سیاسی موسوم به اعتدال‌گرایی در ایران می‌پردازد و تلاش می‌کند با نگاهی تحلیلی، سیر تاریخی و فکری این جریان را از دهه ۱۳۶۰ تا دولت یازدهم بررسی کند. نویسندگان با رجوع به اسناد، نقل‌قول‌ها و تحلیل‌های چهره‌های کلیدی، به ویژه نقش «حسن روحانی» و حلقهٔ موسوم به «مکتب نیاوران»، روند شکل‌گیری و تثبیت این جریان را دنبال می‌کنند. کتاب در فضایی انتقادی، به بررسی مبانی نظری، سیاست‌های توسعه‌گرا، تعامل با غرب، و چالش‌های گفتمانی جریان اعتدال می‌پردازد. همچنین، به نقش مراکز پژوهشی و احزاب سیاسی مانند حزب اعتدال و توسعه در تکوین این جریان اشاره می‌شود. اثر حاضر در سال‌های پس از انتخابات ۱۳۹۲ و با توجه به تحولات سیاسی و اقتصادی آن دوره نگاشته شده و تلاش دارد تصویری جامع از زمینه‌های فکری و عملکردی جریان اعتدال ارائه دهد، بدون آنکه صرفاً به ستایش یا تخطئه بپردازد.

خلاصه کتاب از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه گرا
این کتاب با مروری تاریخی، ابتدا به ریشه‌های شکل‌گیری جریان اعتدال‌گرا در ایران می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه پس از انشقاق جبهه انقلاب و خط امام، طیفی از سیاست‌مداران میانه‌رو و تکنوکرات، به ویژه در دوران سازندگی، به تدریج هویت مستقلی یافتند. سپس، با تأسیس حزب اعتدال و توسعه و نقش‌آفرینی چهره‌هایی چون «حسن روحانی»، این جریان در عرصه سیاست ایران تثبیت شد. نویسندگان با تمرکز بر دولت یازدهم، به تحلیل مبانی فکری و گفتمانی این جریان می‌پردازند و نشان می‌دهند که مفاهیمی مانند «توسعه» و «اعتدال» چگونه به عنوان دال‌های مرکزی این شبه‌گفتمان مطرح شده‌اند. کتاب تأکید می‌کند که جریان اعتدال‌گرا، به‌رغم تلاش برای ارائه گفتمانی مستقل، در مرزبندی معنایی با سایر جریان‌ها موفق نبوده و دال‌های آن اغلب از دیگر گفتمان‌ها اقتباس شده‌اند. همچنین، به چالش‌هایی مانند عدم شفافیت در تعریف دال مرکزی، تناقض میان شعارها و عملکرد، و ناکامی در غیریت‌سازی اشاره می‌شود. نویسندگان با بهره‌گیری از نظریه‌های گفتمان، به ویژه دیدگاه لاکلا و موفه، تلاش می‌کنند نشان دهند که جریان اعتدال بیش از آنکه یک گفتمان منسجم باشد، نوعی شبه‌گفتمان است که در شرایط خاص سیاسی و اجتماعی پس از انتخابات ۱۳۹۲ مجال بروز یافته است. در ادامه، کتاب به نقد سیاست‌های توسعه‌گرا، تعامل‌گرایی با غرب، و پیامدهای اقتصادی و فرهنگی این رویکرد می‌پردازد و نسبت آن را با آرمان‌های انقلاب اسلامی و سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ بررسی می‌کند.

چرا باید کتاب از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه گرا را خواند؟
این کتاب برای کسانی که به دنبال شناخت دقیق‌تر جریان‌های سیاسی معاصر ایران هستند، تصویری مستند و تحلیلی از روند شکل‌گیری و عملکرد جریان اعتدال‌گرا ارائه می‌دهد. اثر حاضر با رجوع به اسناد، نقل‌قول‌ها و تحلیل‌های نظری، امکان فهم عمیق‌تری از مبانی فکری، چالش‌ها و پیامدهای سیاست‌های توسعه‌گرا و اعتدال‌محور را فراهم می‌کند. همچنین، کتاب با رویکرد انتقادی و تحلیلی، به بررسی نقاط قوت و ضعف این جریان می‌پردازد و زمینه‌ای برای مقایسه با سایر گفتمان‌های سیاسی ایران فراهم می‌آورد.

خواندن کتاب از مکتب نیاوران تا کابینه توسعه گرا را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم؟
مطالعه این کتاب برای پژوهشگران، دانشجویان علوم سیاسی، علاقه‌مندان به تاریخ معاصر ایران و افرادی که دغدغه تحلیل جریان‌های سیاسی و گفتمانی را دارند، مفید است. همچنین، برای کسانی که به دنبال فهم ریشه‌ها و پیامدهای سیاست‌های توسعه‌گرا و اعتدال‌محور در ایران هستند، این اثر توصیه می‌شود.


تهیه کتاب:

📚 لینک نسخه چاپی:

♦️ http://bineshmandan.ir/product-12

💾 لینک نسخه الکترونیکی:

✳️ https://taaghche.com/book/214281

⭐️ @binesh_mand