See You in Iran
905 members
243 photos
57 videos
4 files
83 links
کانال رسمی هاستل و خانه فرهنگی See You in Iran اطلاعات بیشتر: seeyouiniran.org/contact
Download Telegram
to view and join the conversation
در حالی که دولت ترامپ اصرار دارد تحریم‌های ایالات متحده علیه ایران شامل غذا و دارو نمی‌شود، تاثیر تحریم‌های اقتصادی بر دسترسی به خدمات درمانی و دارو در ایران نشان‌گر واقعیت دیگری است. اما امسال در روز بهداشت روان (۱۸ مهر) که با هدف ترویج بهداشت و سلامت روان نامگذاری شده، باید موشکافانه‌تر به مساله‌ی دسترسی به خدمات درمانی و ارتباط آن با دلایل شکل گیری مشکلات روانی پرداخت؛ بخصوص در شرایطی مانند ایران که انزوای فرهنگی/سیاسی، خطر جنگ و اضطرابات ناشی از مشکلات اقتصادی می‌تواند به راحتی به انواع اختلالات روانی بیانجامد. فرهنگ انگ‌زنی احتمالا یکی از موانع شکل گیری گفتگویی سازنده درباره‌ی مساله‌ی سلامت روان است، اما افزایش آگاهی سیاسی موجب می‌شود بحث و گفتگو پیرامون آثار تحریم‌های اقتصادی بر سلامت روان میسرتر شود.

@seeyouiniran
میریم گردشگری فرانسوی است که پس از یک‌سال دوباره به ایران بازگشته و این بار با دیدی عمیق‌تر به جامعه ایران نگاه کرده و آن را به قلم آورده است. مشاهدات میریم سه محور اساسی را شامل می‌شود؛ مشکلات اقتصادی ناشی از تحریم‌ها و انزوای بین‌المللی، وضعیت و مسائل زنان در اجتماع، و تاثیر صنعت گردشگری بر جوامع محلی. میریم می‌گوید : « فکر می‌کنم خارجی‌ها نباید فراموش کنند که ایران هم مانند هر کشور دیگری، بسیار متنوع است و جنبه‌های گوناگونی دارد. چیزی به عنوان ایران افسانه‌ای جادویی عالی وجود ندارد، همانطور که تصویر یک کشور تندروی خطرناک که رسانه‌ها در پی القای آن هستند نیز اشتباه است. لایه‌های مختلفی از واقعیت وجود دارد و مطمئن باشید که من دوباره و دوباره برمی‌گردم تا این لایه‌ها را کنار بزنم و به قلب کشوری برسم که عاشقش هستم».

روایت کامل میریم از مشاهداتش از جامعه‌ی ایران را در وبسایت ما بخوانید

https://tinyurl.com/yywqwn9q

@seeyouiniran
See You in Iran
Photo
گزارش رویداد زنان خاورمیانه؛ هنر به مثابه کنشگری/ بخش۱ (افزودگری و ایجاد تغییر با بهره‌گیری از هنر).

در آغاز موره‌شین الله‌یاری, فعال و هنرمند رسانه‌های جدید درباره‌ی «استعمار دیجیتال و هیولاوارگی» صحبت کرد و گفت کنش‌گری هنری تنها به نقد نظام هنری یا نقد وضعیت سیاسی و اجتماعی که این نظام بر مبنای آن کار می‌کند خلاصه نمی‌شود، بلکه به این معناست که بخواهیم شرایط سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی را با هنر تغییر دهیم. او ادامه داد که در سال‌های اخیر تکنولوژی اسکن و پرینت ۳بعدی با قیمت پایین در دسترس همه قرار گرفته و کمپانی‌ها و طراحان مختلف از آن استفاده می‌کنند؛ اما بصورت مبتذل و غیرانتقادی. او دو واژه‌ی «افزودنی» و «کنش‌گری» را با یکدیگر ترکیب و به عبارت «افزودگری» رسید که باید به آن به عنوان راهی برای تاثیرگذاری کلان از طریق کنش‌های خُرد نگاه کرد. موره‌شین دو پروژه‌ی «مانیفست افزودگر ۳بعدی» و «کتاب آشپزی افزودگر ۳بعدی» را توسعه داد که در آن ۱۰۰ اثر از هنرمندان مختلف به همراه مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها، طرح‌ها، مقالات، و آرشیوی رایگان از فایل‌های فایل‌های مناسب برای پرینت ۳بعدی گنجانده شده است.

برای خواندن گزارش کامل رویداد به سایت ما سر بزنید:
https://tinyurl.com/yyn5sl43

@seeyouiniran
See You in Iran
Photo
گزارش رویداد زنان خاورمیانه؛ هنر به مثابه کنشگری/ بخش۲ (استعمار دیجیتال چیست)

موره‌شین در توضیح عبارت استعمار دیجیتال، به کمپانی‌های فناوری در سان‌فرانسیسکو و سیلیکون‌ولی اشاره کرد که روی پروژه‌های بازسازی ۳بعدی آثار باستانی (تخریب شده بدست داعش) کار می‌کردند؛ اما شیوه‌ی استفاده‌شان از این تکنولوژی با ایرادات متعددی همراه بود. چنین شرکت‌هایی به خاورمیانه و آفریقا می‌روند و این آثار و اماکن تاریخی را اسکن ۳بعدی می‌کنند، آنها را به کشور خود می‌آوردند، از حق مالکیت معنوی داده‌های به دست آمده برخوردار می‌شوند و از فروش مدل‌های پرینت ۳بعدی بهره‌ی مالی می‌برند. در حقیقت استعمار دیجیتال چارچوبی برای بررسی نقادانه‌ی گرایش به بهره‌گیری از تکنولوژی‌های اطلاعاتی به روش‌هایی است که روابط قدرت استعماری را بازتولید می‌کنند. «داعش اشیا باستانی را از طریق نابودی/ غیبت از آن خود کرد. دولت‌های غربی و شرکت‌های فناوری بعد از نابودی اشیا، آنها را از طریق نوع جدیدی از حضور از آن خود کردند. و ما از دیدن خشونت موجود در این «حضور» ناتوانیم (برعکس آنکه که می‌توانیم به راحتی خشونت موجود در غیبت را ببنیم)».

گزارش کامل در
https://tinyurl.com/yyn5sl43

@Seeyouiniran
«چطور درباره‌ی خشونت مبتنی بر جنسیت حرف بزنیم»؟ عنوان مقاله‌ای به قلم نادیه العلی استاد مطالعات جنسیت است. دکتر العلی به اهمیت اجتناب از رویکردهای دوقطبی در قبال اَشکال قدرت خرد و کلان اشاره می‌کند که در هم‌تنیده‌ و سازنده‌ی یکدیگرند و در عین حال نمی‌توان هیچ یک را به دیگری تقلیل داد. العلی استدلال می‌کند درمیان پژوهشگران غربی، کانون تمرکز عمدتا به آن دسته از چارچوب‌های توضیحی تقلیل می‌یابد که بطور قاطع ریشه‌های خشونت را در سیاست‌های نئولیبرال، امپریالیستی و نواستعماری می‌دانند (بخصوص سیاست‌های ایالات متحده و اسرائیل)، و در جبهه‌ی مقابل (بخصوص متفکران خاورمیانه‌ای) منحصرا فرهنگ ملی و محلی و مظاهر محلی پدرسالاری را به عنوان منابع نابرابری‌های جنسیتی و اشکال مختلف سرکوب معرفی می‌کنند. العلی تاکید می‌کند ما به عنوان پژوهشگران و کنش‌گران فمینیست نمی‌توانیم از پرداختن هم‌زمان به فساد، اقتدارگرایی سیاسی، فرقه‌گرایی و ابزاری سازی فرهنگ و مذهب در سطح محلی و منطقه‌ای، و البته فرایندهای کلان نظیر امپریالیسم و نئولیبرالیسم طفره برویم.

مقاله‌ی کامل را در وبسایت ما بخوانید
https://tinyurl.com/y3h72fsd

@seeyouiniran