هندوها افسانه‌ای درباره‌ی پرنده‌ای اساطیری به نام بِه‌روندا (Bherunda) دارند. این پرنده یک بدن، اما دو گردن، دو سر و دو آگاهی جداگانه داشت. این دو سر پس از مدت‌زمانی بی‌پایان که در کنار یکدیگر زیسته بودند، از هم متنفر شدند و تصمیم گرفتند به یکدیگر آسیب برسانند. هریک سنگ‌ریزه و زهر بلعید و نتیجه پیش‌بینی‌پذیر بود: سراسرِ بدن پرنده‌ی بِه‌روندا به تشنج افتاد و با فریادهای بلند درد جان سپرد. رحمتِ بی‌کران کریشنا او را دوباره زنده کرد تا برای همیشه به انسان‌ها یادآوری کند که فرجام هر نفرتی چیست.
ما که در دموکراسی‌های تازه‌تأسیس اروپا زندگی می‌کنیم، باید هر روز این افسانه را به خود یادآوری کنیم. همین‌که یکی از ما تسلیم وسوسه‌ی نفرت از دیگری شود، سرنوشتِ همه‌ی ما به سرنوشت پرنده‌ی بِه‌روندا خواهد انجامید.
اما با یک تفاوت:
در این جهان، کریشنایی در کار نخواهد بود که ما را از مصیبت تازه‌مان رهایی بخشد.
aasoo.org/fa/articles/5446
@NashrAasoo 💭
ما که در دموکراسی‌های تازه‌تأسیس اروپا زندگی می‌کنیم، باید هر روز این افسانه را به خود یادآوری کنیم. همین‌که یکی از ما تسلیم وسوسه‌ی نفرت از دیگری شود، سرنوشتِ همه‌ی ما به سرنوشت پرنده‌ی بِه‌روندا خواهد انجامید.
اما با یک تفاوت:
در این جهان، کریشنایی در کار نخواهد بود که ما را از مصیبت تازه‌مان رهایی بخشد.
aasoo.org/fa/articles/5446
@NashrAasoo 💭
❤33👍12👏3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«چرا تخیل سیاسی و اجتماعی اهمیت دارد؟»
عرفان ثابتی
«مهرماه امسال، آسو در لندن کارگاهی با عنوان «همه‌ی ایران‌ها؛ ۱۴۲۰» برگزار کرد؛ کارگاهی برای فکر کردن به آینده‌ی ایران و امکان‌های پیشِ رو. عرفان ثابتی در بخشی از این کارگاه، در نطقی کوتاه از اهمیت «تخیل سیاسی و اجتماعی» گفت؛ از ضرورتِ توانایی تصور کردن آینده‌ها و امکان‌هایی متفاوت از آنچه امروز پیش روی ماست.»
@NashrAasoo 💭
عرفان ثابتی
«مهرماه امسال، آسو در لندن کارگاهی با عنوان «همه‌ی ایران‌ها؛ ۱۴۲۰» برگزار کرد؛ کارگاهی برای فکر کردن به آینده‌ی ایران و امکان‌های پیشِ رو. عرفان ثابتی در بخشی از این کارگاه، در نطقی کوتاه از اهمیت «تخیل سیاسی و اجتماعی» گفت؛ از ضرورتِ توانایی تصور کردن آینده‌ها و امکان‌هایی متفاوت از آنچه امروز پیش روی ماست.»
@NashrAasoo 💭
❤28👍8😢1
نشر آسو، امسال نیز با کتاب‌های تازه‌اش در دهمین نمایشگاه کتاب تهران بدون سانسور، در لندن حضور خواهد داشت.
این نمایشگاه شنبه و یکشنبه ۱۰ و ۱۱ اکتبر در مجموعه‌‌ی LIFT واقع در منطقه‌ی ایزلینگتون لندن برگزار می‌شود.
روز شنبه، عرفان ثابتی، کتاب «دسیسه‌پنداری»، به کوشش هامون نیشابوری را معرفی خواهد کرد و روز یکشنبه کتاب «چرا علیه حجاب شوریدم»، نوشته‌ی صدیقه وسمقی با حضور مژگان ایلانلو معرفی خواهد شد.
این نمایشگاه، هر سال به همت ناشران مستقل خارج از ایران در شهرهای مختلف اروپا و آمریکای شمالی برگزار می‌شود.
📚 کتاب‌های ما را می‌توانید به رایگان از سایت آسو دانلود کنید و اگر در خارج از ایران هستید، نسخه‌ی کاغذی آن را سفارش دهید.
aasoo.org/fa/books
@NashrAasoo 💭
این نمایشگاه شنبه و یکشنبه ۱۰ و ۱۱ اکتبر در مجموعه‌‌ی LIFT واقع در منطقه‌ی ایزلینگتون لندن برگزار می‌شود.
روز شنبه، عرفان ثابتی، کتاب «دسیسه‌پنداری»، به کوشش هامون نیشابوری را معرفی خواهد کرد و روز یکشنبه کتاب «چرا علیه حجاب شوریدم»، نوشته‌ی صدیقه وسمقی با حضور مژگان ایلانلو معرفی خواهد شد.
این نمایشگاه، هر سال به همت ناشران مستقل خارج از ایران در شهرهای مختلف اروپا و آمریکای شمالی برگزار می‌شود.
📚 کتاب‌های ما را می‌توانید به رایگان از سایت آسو دانلود کنید و اگر در خارج از ایران هستید، نسخه‌ی کاغذی آن را سفارش دهید.
aasoo.org/fa/books
@NashrAasoo 💭
❤15👏2
نمادهایی که زمانی می‌توانستند رقیب هویت اسلامی تلقی شوند، حالا در کنار روایت رسمی جمهوری اسلامی از «مقاومت» و دفاع از کشور قرار گرفته‌اند و به ابزاری برای برانگیختن حس ایران‌دوستی و ملی‌گرایی تبدیل شده‌اند. اما چه چیزی این تغییر کارکرد را ضروری کرده است؟ چرا جمهوری اسلامی، پس از دهه‌ها فاصله‌گذاری با بخشی از این میراث، حالا به آرش و کوروش و فردوسی و شاهنامه نیاز پیدا کرده است؟
aasoo.org/index.php/fa/articles/5450
@NashrAasoo 🔻
aasoo.org/index.php/fa/articles/5450
@NashrAasoo 🔻
👍14❤2👎2
وقتی قهرمانان اساطیری ایران به کار امروز حاکمان می‌آیند
بهروز اخلاقی
مسئله این نیست که چه کسی در جنگ از ایران دفاع کرده است؛ مسئله این است که چه کسی و با چه روایتی «قهرمان ملی» نامیده می‌شود. وقتی حکومت بتواند هم‌زمان با مصرف سرمایه‌ی عاطفی ایران‌دوستی، قهرمانان مورد نیاز خود را نیز تولید کند، گذشته دیگر فقط بازخوانی نمی‌شود؛ بلکه ابزاری می‌شود برای روایت‌سازی. جنگ تمام می‌شود، اما قهرمانانی که در آن ساخته شده‌اند ممکن است بمانند؛ و شاید مهم‌تر از آن، این پرسش بماند که آیا اینها قهرمانان یک جامعه‌اند یا قهرمانان روایتی که حکومت برای جامعه ساخته است.
@NashrAasoo 💭
بهروز اخلاقی
مسئله این نیست که چه کسی در جنگ از ایران دفاع کرده است؛ مسئله این است که چه کسی و با چه روایتی «قهرمان ملی» نامیده می‌شود. وقتی حکومت بتواند هم‌زمان با مصرف سرمایه‌ی عاطفی ایران‌دوستی، قهرمانان مورد نیاز خود را نیز تولید کند، گذشته دیگر فقط بازخوانی نمی‌شود؛ بلکه ابزاری می‌شود برای روایت‌سازی. جنگ تمام می‌شود، اما قهرمانانی که در آن ساخته شده‌اند ممکن است بمانند؛ و شاید مهم‌تر از آن، این پرسش بماند که آیا اینها قهرمانان یک جامعه‌اند یا قهرمانان روایتی که حکومت برای جامعه ساخته است.
@NashrAasoo 💭
👍26❤6👎2
تصور کنید که سرانجام کشورمان در سال ایکس به دوران دموکراتیک خود قدم می‌گذارد. پشت سر ما، بر روی خاک و تاریخ سرزمین‌مان، ردّ سده‌ها استبدادزدگی و دین‌خویی برجا مانده است. ما دموکراسی را هیچ‌گاه همچون یک نظام سیاسی تمرین نکرده‌ایم. پس ما از دموکراسی چه می‌دانیم؟ آیا هرگز دموکراسی در چنین سرزمینی دست‌یافتنی است؟
aasoo.org/fa/articles/5431
@NashrAasoo 🔻
aasoo.org/fa/articles/5431
@NashrAasoo 🔻
👍9
نظریه‌ی جان رالز چه ظرفیت‌هایی برای قوام یافتن و پایداریِ یک ایران دموکراتیک دارد؟
فرشته قادری
✍ ایده‌ی اجماع همپوشان برای جامعه‌ی چندصدایی ایران اهمیتی حیاتی دارد. از نظر رالز، و بر طبق «عدالت به مثابه انصاف»، در یک جامعه‌ی دموکراتیک، هیچ آموزه‌ی جامعِ واحد و یکسان (مانند اسلام، لیبرالیسم کانت و یا سکولاریسم) نمی‌تواند بر جامعه حکمفرما باشد. حکمفرمایی یک آموزه‌ی جامع صرفاً از راه ارعاب و سرکوب ممکن است. در نتیجه، نهایتاً خانواده‌ای از ارزش‌های بنیادین، که رالز آن را «برداشت سیاسی از عدالت» می‌نامد، می‌تواند مورد پذیرش اکثریت شهروندان قرار بگیرد.
✍ رالز امیدوار است که در یک جامعه‌ی دموکراتیک و لیبرال، ادیانی که زمانی رواداری را رد می‌کردند آن را بپذیرند و دین‌داران در مواجهه با برداشت سیاسیِ متفاوت با برخی عقاید خود، انعطاف نشان دهند و برای سازگاری با آن برداشت سیاسی، باورهای دینی خود را تعدیل کنند. به باور رالز اگر پیروان یک آموزه‌ی جامع دینی نتوانند در مواجهه با یک برداشت سیاسیِ کانونی سازگاری نشان دهند، توافق موقت فرو می‌ریزد و نمی‌تواند به اجماع همپوشان تبدیل شود.
✍ به باور رالز حتی بهترین نهادهای سیاسی هم سرانجام به دست کسانی می‌افتند که عطش قدرت دارند و یا منافعی کوته‌بینانه اقتصادی را دنبال می‌کنند. در نتیجه، او بر مشارکت گسترده و فعال شهروندان آزاد و برابر در سیاست‌ورزی دموکراتیک تأکید می‌ورزد و فروتنانه می‌گوید: «اگر می‌خواهیم شهروندان آزاد و برابر باقی بمانیم، نمی‌توانیم یکسره به زندگی خصوصی عقب‌نشینی کنیم.»
@NashrAasoo 💭
فرشته قادری
✍ ایده‌ی اجماع همپوشان برای جامعه‌ی چندصدایی ایران اهمیتی حیاتی دارد. از نظر رالز، و بر طبق «عدالت به مثابه انصاف»، در یک جامعه‌ی دموکراتیک، هیچ آموزه‌ی جامعِ واحد و یکسان (مانند اسلام، لیبرالیسم کانت و یا سکولاریسم) نمی‌تواند بر جامعه حکمفرما باشد. حکمفرمایی یک آموزه‌ی جامع صرفاً از راه ارعاب و سرکوب ممکن است. در نتیجه، نهایتاً خانواده‌ای از ارزش‌های بنیادین، که رالز آن را «برداشت سیاسی از عدالت» می‌نامد، می‌تواند مورد پذیرش اکثریت شهروندان قرار بگیرد.
✍ رالز امیدوار است که در یک جامعه‌ی دموکراتیک و لیبرال، ادیانی که زمانی رواداری را رد می‌کردند آن را بپذیرند و دین‌داران در مواجهه با برداشت سیاسیِ متفاوت با برخی عقاید خود، انعطاف نشان دهند و برای سازگاری با آن برداشت سیاسی، باورهای دینی خود را تعدیل کنند. به باور رالز اگر پیروان یک آموزه‌ی جامع دینی نتوانند در مواجهه با یک برداشت سیاسیِ کانونی سازگاری نشان دهند، توافق موقت فرو می‌ریزد و نمی‌تواند به اجماع همپوشان تبدیل شود.
✍ به باور رالز حتی بهترین نهادهای سیاسی هم سرانجام به دست کسانی می‌افتند که عطش قدرت دارند و یا منافعی کوته‌بینانه اقتصادی را دنبال می‌کنند. در نتیجه، او بر مشارکت گسترده و فعال شهروندان آزاد و برابر در سیاست‌ورزی دموکراتیک تأکید می‌ورزد و فروتنانه می‌گوید: «اگر می‌خواهیم شهروندان آزاد و برابر باقی بمانیم، نمی‌توانیم یکسره به زندگی خصوصی عقب‌نشینی کنیم.»
@NashrAasoo 💭
Telegraph
نظریه‌ی جان رالز چه ظرفیت‌هایی برای قوام یافتن و پایداریِ یک ایران دموکراتیک دارد؟
«نقشه‌ای از جهان که آرمانشهر در آن نباشد، حتی ارزش نگاه‌کردن هم ندارد؛ زیرا درست همان کشوری را از قلم می‌اندازد که بشریت هماره در آن پهلو می‌گیرد؛ و چون بشریت در آنجا پهلو می‌گیرد، به بیرون چشم می‌دوزد و با دیدن کشوری بهتر، بادبان می‌کشد. پیشرفت، تحقق آرمانشهرها…
❤12👍10👎1
«فوران خرده‌متن‌ها به بهای از دست رفتن توجه مستمر و عمیق به نوشته‌های طولانی‌تری تمام شده است که اطلاعات غنی و پیچیده را منتقل می‌کنند. به گفته‌ی مِریان ولف، مردم در حال از دست دادن توانایی اندیشیدن عمیق درباره‌ی متون نوشتاری‌اند. این بدان معنا نیست که آنها دیگر توانایی رمزگشایی از کلمات منفرد را ندارند بلکه آنها به تدریج تواناییهای سطح بالاتری همچون درک و ترکیب اطلاعات را از دست می‌دهند. به بیان دیگر، وارد دوران پساسواد شده‌ایم.»
aasoo.org/fa/articles/5447
@NashrAasoo 🔻
aasoo.org/fa/articles/5447
@NashrAasoo 🔻
👍14😢1
پایان عصر مطالعه و سواد
رُز هوروویچ
ظهور خواندن و نوشتن جامعه را دگرگون کرد، خودآگاهی مردم و سیاست را تغییر داد و همچنین بر گستره و عمق تواناییهای فکری و ذهنی تأثیر گذاشت. افول خواندن نیز تغییراتی از همین دست بر جای خواهد گذاشت. این افول بر ژرفترین افکارمان و بر سیاست و فرهنگ جامعه و نحوهی تکوین تمدنمان تأثیر خواهد گذاشت. اگر بادقت بنگریم، خواهیم دید که این تغییرات همین حالا نیز آغاز شده‌اند.
@NashrAasoo 💭
رُز هوروویچ
ظهور خواندن و نوشتن جامعه را دگرگون کرد، خودآگاهی مردم و سیاست را تغییر داد و همچنین بر گستره و عمق تواناییهای فکری و ذهنی تأثیر گذاشت. افول خواندن نیز تغییراتی از همین دست بر جای خواهد گذاشت. این افول بر ژرفترین افکارمان و بر سیاست و فرهنگ جامعه و نحوهی تکوین تمدنمان تأثیر خواهد گذاشت. اگر بادقت بنگریم، خواهیم دید که این تغییرات همین حالا نیز آغاز شده‌اند.
@NashrAasoo 💭
👍20💔6❤2