خبر ۱۶۹ از کتاب «اخبار غلامحسین بنان در مطبوعات»

مجلهٔ اطلاعات هفتگی
تاریخ: ۱۳۵۵/۱۱/۲۹
شماره: ۱۸۳۰- صفحهٔ ۵۸ مجله

هایده، حمیرا یا مهستی؟

این هفته از خوانندگان و آهنگ‌سازان و ترانه‌سرایان درباره‌ی قدرت صدا، زیبایی و شیک‌پوشیِ هایده، حمیرا و مهستی نظرشان را سوال کرده‌ایم که گزارش آن در زیر از نظرتان می‌گذرد.
 
بنان:
صدای هر سه خواننده‌ای که نام بردید خوب و قابل گوش کردن است، اما از نظر قدرت صدا و اجرای آهنگ‌های کلاسیک من شخصاً هایده را ترجیح می‌دهم، در مورد قسمت دوم و سوم سوال هیچ نظری نمی‌توانم داشته‌باشم چون واقعاً هیچ‌وقت به این دو موردی که ذکر کردید توجهی نداشته‌ام.⁩

Youtube | Instagram | Telegram

⁨ ⁨ ⁨ ⁨ .

روزنامهٔ کیهان
۱۳۵۶/۰۶/۲۲
بنان به زودی کتابی پیرامون موسیقی ایرانی خواهد نوشت.

بنان بیشتر موسیقی سنتی گوش می‌دهد اما می‌گوید:
این دلیل نیست که مخالف موسیقی جوان‌ها باشم مگر با رایج شدن شعرِ نو، شعر حافظ رودکی سعدی از میان رفت؟نه به همین جهت با موسیقی جوان‌ها هم موسیقی سنتی از میان نخواهد رفت و فحش‌دادن به جوان‌ها و موسیقی‌شان امری جاهلانه است.

-موسیقی جوان‌ها لازم است، چرا که من نمی‌توانم به جوان‌ها بگویم بنشینید و ابوعطا گوش کنید. کار باید سیر طبیعی خودش را طی کند.⁩

در پاورقی:
بنان خیلی محبوب بود و به چند دلیل به منزل ما می‌آمد، یکی این‌که همسرِ من لطیفه حضور دل‌پسندی داشت و ودکا و ماست‌و خیار مورد علاقهٔ بنان را خیلی با سلیقه آماده می‌کرد، لطفی (لطف‌الله) مجد هم دلیل دیگری برای حضور بنان بود، مجد و بنان همدیگر را سر ذوق می‌آوردند. بعد از انقلاب آن آپارتمان و هرچه درون آن بود از جمله نوارها را از من گرفتند.
از بهترین یادگارهای سراسر عمر من زمانی است که بنان ماست‌و خیار و ودکایش را خورده و سرش گرم بود و مجد تار می‌زد و بنان آن‌چه دلش می‌خواست می‌خواند.