سخنرانی دکترشیری در رونمایی کتاب ویکتور فرانکل
در آغوش کشیدن امید
ترجمه محمود قلی پور
۳۲ دقیقه
۱۵ مرداد ۵
محل کتابسرای راوی

📍اسلایدهای سخنرانی
📍عکسهای مراسم
📍اینفوگرافی زمانی زندگی ویکتور فرانکل در سایت رسمی او

@drshiri

بازنشر در :
@modiriran مدیران ایران 🕊

#معرفی_کتاب مغز ایدئولوژیک
نوشته‌ لیور زمیگراد

ایدئولوژی چگونه مغز ما را تصرف می‌کند؟
چرا بعضی آدم‌ها به باورهایشان آن‌قدر محکم می‌چسبند که دیگر هیچ واقعیتی نمی‌تواند نظرشان را تغییر دهد؟ در این ویدیو سراغ کتاب می‌رویم؛ پژوهشی درباره‌ی رابطه‌ی مغز، باورهای سیاسی، افراط‌گرایی و انعطاف‌پذیری ذهن. آیا چپ و راست افراطی از نظر شیوه‌ی فکرکردن به هم شبیه‌اند؟ ایدئولوژی چگونه مغز ما را تغییر می‌دهد و از کجا بفهمیم باور داریم یا ذهنمان در یک باور گیر کرده است؟
تصویری
youtu.be/48AWC25R0f8

🔲⭕️آیا کار ایران تمام است؟ راهی برای خلاصی از ساختارهای قفل شده هست؟
مجتبی لشکربلوکی
 
مدتی برای طرح ایران ۲۰۳۵ (طرحی مردم نهاد و غیردولتی برای آینده ایران) روی موقعیت ایران در شاخص‌های بین‌المللی کار کردم. با همه محدودیتی که شاخص‌های بین المللی دارند اما تصویری -هر چند نه جامع و نه دقیق و نه کاملا منصفانه- از وضعیت ایران ارایه می‌دهند. در این گزارش‌ها ما بلا استثناء در شاخص‌هایی که ساختارهای حکمرانی را نشان می دهد پایین تر از متوسط جهانیم و در برخی شان نه تنها از میانگین جهانی پایین تریم که وضعیت مان در طول زمان بدتر هم شده
شاخص ادراک فساد، رتبه ۱۵۳
شاخص حکمرانی خوب، رتبه ۱۲۵
شاخص حقوق مالکیت، رتبه ۱۱۳
شاخص آزادی اقتصادی، رتبه ۱۶۹
خب آیا این بدان معناست که کار ما تمام شده؟ و توسعه در ایران به بن بست رسیده؟ به نظر من جواب نه است!

چه چیزی من را امیدوار نگاه می دارد؟ در روزگاری که همه ما با دیدن کژنهادها (نهادهای کژکارکرد)، پوسیدگی نظام کشورداری و فرسودگی سازوکارهای حکمرانی، دچار نوعی «خستگی تاریخی» شده‌ایم، جرات می‌خواهد که میان «بن‌بست ساختاری» و «فقدان امکان» تفاوت گذاشت. ساختارها در بسیاری از حوزه‌ها ناکارآمد، ناسازگار و قفل‌کننده‌اند؛ اما این به معنای فقدان امکان توسعه نیست. این موضوع را بیشتر توضیح می دهم اول از منظر نظریات علمی و سپس تجربیات تاریخی.
 
در بخش عمده‌ای از تاریخ علوم اجتماعی، تمرکز بر جبرگرایی ساختاری بود؛ به طوری که ساختارهای کلان (نظیر طبقه، قانون، فرهنگ و دولت) بازیگران اصلی تحلیل محسوب می‌شدند و نقش عاملیتِ فردی به حاشیه می‌رفت. این تسلط تا ظهور نظریه‌پردازانی چون آنتونی گیدنز (استاد دانشگاه کمبریج) و مارگارت آرچر (استاد دانشگاه وارویک) ادامه داشت. این دو متفکر، با وجود اختلاف نظرهای عمیق در یک نکته مشترک بودند: انسان ها عروسک نیستند که فقط تابع ساختار و شرایط باشند، بلکه انسان ها می توانند با تصمیم‌ها و کنش‌هایشان، ساختارها را حفظ کنند یا تغییر دهند.
 
☑️⭕️چهار مثال تاریخی را با هم مرور کنیم!
نمونه اول؛ بنگلادش؛ در دهه ۱۹۷۰، نظام بانکی رسمی این کشور، فقرا و زنان روستایی را اساساً به رسمیت نمی‌شناخت. در چنین وضعی، محمد یونس در سال ۱۹۷۶ با یک اقدام کوچک اما سرنوشت‌ساز در روستای جبره، تنها ۲۷ دلار از پول شخصی خود را به ۴۲ زن فقیر قرض داد (تقریبا نفری نیم دلار)؛ اقدامی که بعدها به الگوی اعتبار خرد و سپس بانک گرامین با پوشش ۱۰ میلیون نفر و تسهیلات ۱.۴ میلیارد دلار شد. محمد یونس هم برنده جایزه نوبل صلح انجامید.

نمونه دوم: کنیا؛ در میانه دهه ۲۰۰۰، بخش بزرگی از جمعیت کنیا نمی توانستند حساب بانکی داشته باشند، هزینه انتقال پول بالا بود و حکومت ناتوان از حل مساله! در چنین فضایی، M-Pesa در سال ۲۰۰۷ راه‌اندازی شد، بدون آنکه منتظر اصلاح نظام بانکی توسط حکومت بماند، مبتنی بر فناوری امکان انتقال پول، پرداخت و پس‌انداز را برای میلیون‌ها نفر فراهم کرد.
خب ممکن است بگویید همه این ها نمونه های خارجی اند. صبر کنید. دو نمونه آخر در مورد ایران است:

نمونه سوم ایران؛ در سرزمینی خشک و کم‌آب، آن هم در دوره‌هایی که دولت مرکزی نه توان فنی کافی داشت و نه حضور مؤثر محلی، این جوامع محلی بودند که با دانش بومی، همکاری جمعی و قواعد عرفی، نظامی پیچیده برای حفر قنات، نگهداری و توزیع آب پدید آوردند.

نمونه چهارم ایران؛ جنبش مدارس جدید مردمی در دوره قاجار یک مثال بسیار درخشان است به‌ویژه کوشش‌های حسن رشدیه و شبکه‌ای از خیرین، انجمن‌ها و خانواده‌ها که با وجود ضعف ساختارهای رسمی، برای تأسیس و توسعه مدارس نوین پیش‌قدم شدند. این جامعه بود که با هزینه خود، با ریسک خود و با امید خود، بنیان بخشی از آموزش جدید را گذاشت.

شاید ایران درگیر نوعی قفل‌شدگی نهادی (Institutional Lock-in) است؛ یعنی نهادها به‌گونه‌ای شکل گرفته‌اند که هم مسیر توسعه را مسدود می کند و هم تغییر خودشان دشوار شده. اما ایران به بن بست نرسیده، در لحظات این چنینی، این انسان‌های خلاق‌اند که امیدی در برابر ساختارهای چلاق هستند. جامعه‌ای که هنوز می‌اندیشد، می‌آفریند، سازگار می‌شود و راه می‌گشاید، هرگز جامعه‌ای تمام‌شده نیست. کنشگر خلاق نه مطیع و نه قربانی ساختارهای چلاق نیست، بلکه در شکاف‌های آن، در لحظات سست شدن آن، و در فرصت‌های پنهان آن، امکان تازه خلق می‌کند.

☑️⭕️تجویز راهبردی
باید برای اصلاحات ساختاری تلاش کرد اما از خلاقیت های انسانی، ابتکارات میدانی و نتوکراسی (شکل گیری شبکه هایی موقت و موضوع محور از خبرگان و نخبگان غیردولتی برای حل یک مساله عمومی در تعامل با حکومت) نباید غافل بود.
ایران، اگر هنوز انسان‌های خلاق، مسئول و امیدوار دارد، هنوز امکان توسعه دارد. با وجود ساختارهای چلاق به خاطر کنشگران خلاق به آینده ایران امیدوارم.

@Dr_lashkarbolouki

بزرگ‌ترین شرکت‌های جهان در طول ۷۵ سال (۱۹۵۰ تا ۲۰۲۶) 💸

عکسی که از بالا از زمین گرفته شده است ...

رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی:
اگر خودروی کامل ژاپنی به جای خودروی مونتاژی چینی وارد می‌کردیم (در مصرف سوخت) ارزان‌تر درمی‌آمد!»

چه کسی و چرا تصمیم می گیرد که تصمیم های اشتباه بگیرد و هزینه ها را مردم پرداخت کنند؟

چقدر آلودگی ها ، چقدر مصرف اضافه سوخت ، چقدر بیماری ، چقدر عمر ، چقدر فرصت تباه شده با این تصمیم های اشتباه به ایران و مردمش تحمیل باید بشود تا سیستم حاکم متوجه شود جراحی و اصلاح را نباید از قیمت ها شروع کرد باید از ساختارها شروع کرد .
از ساختارهایی که می داند مردم چقدر نان می خورند اما میلیون ها تن آرد در آن گم می شود .
از ساختارهایی که میلیون دلار صرف کارت سوخت می شود اما یک لیتر از قاچاق سازمان یافته سوخت کم نمی شود.
آز ساختارهایی که میلیون دلار از پول مردم ، از عمر مردم صرف فیلتر شکن ها می شود اما هیچ کس نمی خواهد بداند و بگوید چرا و چه کسی مسئول آنست و
و متاسفانه ساختاری که این فساد و خرابی را همه جا با خود برده است . مثل یک ویروس آلوده که تکثیر شده است ...

شرایط امروز ما بیشتر از آنکه ناشی از تحریم های آمریکا و جنگ ها باشد ناشی از این فساد لعنتی است ... چه کسی تصمیم ها را می گیرد ؟ چه کسی پاسخ می دهد ؟ چه کسی هزینه اشتباهات را می دهد ؟
چه کسی باید دست تراستی ها و میلیاردها دلاری که از پول این مردم از دست رفت و می رود را کوتاه کند؟

در شرایط خاصی هستیم ... چقدر انتظار من از مجلس متفاوت از کاری است که انجام می دهند ...
این مصوبه از نظر من عملا بر خلاف مصالح اساسی نظام است و طبق همین مصوبه برای تصویب کنندگان زندان دارد !!
واقعا یعنی مصداق این موارد همین اندازه کلی و سلیقه ای است ؟!؟
مجلس تصمیم گرفته است ایران را کره شمالی کند ؟!؟ هر ارتباط حتی علمی را امنیتی نگاه کردن فاجعه است .

مصوبه امنیتی امروز مجلس:

۱▪️ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای هرگونه همکاری علمی با دانشگاه ها، موسسات و سازمانهای خارجی که وزارت اطلاعات تایید نکند.

۲▪️ ۵ تا ۱۰ سال زندان برای برگزارکنندگان دوره‌ها، کلاس‌ها یا کارگاه‌های آموزشی حضوری یا مجازی که با فرهنگ ایرانی ناسازگارند؛ ۶ ماه تا ۲ سال زندان هم برای شرکت در این دوره‌ها.

۳▪️ محرومیت مادام‌ العمر برای تولید یا کارگردانی فیلم، مستند، تئاتر، موسیقی و کتابی که مروج فرهنگ ضد اسلامی باشد یا چهره سیاه از کشور نشان دهد.

۴▪️ ۳۰ سال زندان برای پیشنهادات سیاستی یا تقنینی یا اجرایی به نهادهای حاکمیتی و دولتی که برخلاف مصالح اساسی نظام است یا آرای مردم را ‌به نفع گروه یا جریان خاصی جهت‌دهی کند.

۵▪️ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای مصاحبه، شرکت در گفت‌و‌گو یا هرگونه ارتباط با رسانه‌های آمریکایی یا رسانه‌هایی که آمریکا آن‌ها را تأمین مالی می‌کند.
(مصاحبه با رسانه‌های خارجی منوط به اطلاع‌رسانی به وزارت اطلاعات است.)

۶▪️ ۶ ماه تا ۲ سال زندان برای ارتباط با سفارتخانه‌ها و نهاد‌های غیر ایرانی در داخل یا خارج، بدون اخذ مجوز کتبی از وزارت خارجه.

پرفروش‌ترین کتاب «دنیل پینک»: این اثر که جزو پرفروش‌ترین‌های «نیویورک‌تایمز» و «آمازون» است، به شما روش‌های علمی و عملی برای بیشترین بهره‌وری و موفقیت بیشتر آموزش می‌دهد.

⏳ زمان خود را مدیریت کنید: با ترفندهای ساده، زندگی پُر‌انرژی و موفقی بسازید.

🎁 چرا رایگان؟

با حمایت بانک ملت و همکاری ناشر و نویسنده، نسخه الکترونیکی این کتاب به‌صورت رایگان و با مجوز رسمی در اختیار شما قرار گرفته است.

@modiriran مدیران ایران 🕊

🎬 یک فیلم برای وقتی که فکر می‌کنید زندگی باید منطقی باشد...

A Serious Man

اگر یک روز احساس کنید هر کاری که می‌کنید، باز هم اتفاق بعدی از کنترل شما خارج است، چه می‌کنید؟

این دقیقاً جایی است که فیلم «A Serious Man» شروع می‌شود.

داستان مردی معمولی که تلاش می‌کند زندگی، خانواده، کار و آینده‌اش را سر و سامان بدهد، اما هرچه بیشتر دنبال پاسخ می‌گردد، با سؤال‌های بزرگ‌تری روبه‌رو می‌شود.

این فیلم فقط یک کمدی سیاه نیست.

درباره کنترل است.
درباره ابهام است.
درباره ایمان و معناست.
و درباره این واقعیت که همیشه برای اتفاقات زندگی، پاسخ روشنی وجود ندارد.

🎯 اگر به فیلم‌هایی علاقه دارید که بعد از تمام شدنشان هنوز ذهنتان را درگیر می‌کنند، A Serious Man را از دست ندهید.

به‌خصوص اگر مدیر هستید، احتمالاً بخش‌هایی از این فیلم برایتان آشنا خواهد بود.

گاهی بزرگ‌ترین چالش زندگی این نیست که «چه کار کنیم؟»
بلکه این است که با چیزهایی که نمی‌توانیم کنترل کنیم، چگونه زندگی کنیم.

🎥 A Serious Man | 2009
🎬 برادران کوئن
#معرفی_فیلم #مدیریت #زندگی #تفکر #مدیران_ایران

مدیران ایران | modiriran.ir