مجموعه‌ای از نقاشی‌های مهرنوش بادپر این روزها در شبکه‌های اجتماعی مورد توجه قرار گرفته و واکنش‌های مثبت و منفی بسیاری را برانگیخته است. او در آثارش جهانی را تصویر می‌کند که در آن زندگی روزمره به صحنه‌ای از کشمکش، نظارت، اضطراب، فشار و طنز تبدیل شده است. موضوع آثار او موقعیت‌هایی کاملاً آشناست: سفر با اتوبوس، حضور در درمانگاه، نشستن در اتاق پذیرایی، پیاده‌روی در پارک، حضور در آشپزخانه، و در یک نقاشی هم تماشای زندگی دیگران از پنجره روبه‌روی یک مجموعه آپارتمانی که در هر کدام داستانی جریان دارد.
اما او مخاطب را فقط تماشاگر نمی‌خواهد بلکه فشار و کنترل و فروپاشی و خشونت را به چشم مخاطب می‌پاشد و دیگر نمی‌تواند نسبت به صحنه بی‌طرف باشد. زبان تصویری بادپر ترکیبی است از واقع‌گرایی، اغراق کاریکاتوری.
مهرنوش بادپر آن‌طور که سایت هنری گالری اینفو نوشته در سال ۱۳۶۲ در تهران متولد شده، پس از تحصیل در رشته مهندسی شیمی به دانشکده هنر رفته و منبع الهام او صحنه‌هایی است که خودش دیده است.
🔸 این مطلب را در اینستاگرام آسو بخوانید.
@NashrAasoo 💭
اما او مخاطب را فقط تماشاگر نمی‌خواهد بلکه فشار و کنترل و فروپاشی و خشونت را به چشم مخاطب می‌پاشد و دیگر نمی‌تواند نسبت به صحنه بی‌طرف باشد. زبان تصویری بادپر ترکیبی است از واقع‌گرایی، اغراق کاریکاتوری.
مهرنوش بادپر آن‌طور که سایت هنری گالری اینفو نوشته در سال ۱۳۶۲ در تهران متولد شده، پس از تحصیل در رشته مهندسی شیمی به دانشکده هنر رفته و منبع الهام او صحنه‌هایی است که خودش دیده است.
🔸 این مطلب را در اینستاگرام آسو بخوانید.
@NashrAasoo 💭
❤33👍11👎6😢1
«پیرمردی که قرار بود مرا به فروغ برساند در کوچه پس کوچه‌های محله‌ی کازاله بریندیزی مقابلم ظاهر شد. از شب قبل اخطار داده‌اند که سالمندان بیرون نیایند. آب بخورند. وضعیت نارنجی است. هوا نارنجی است. پیرمرد در این هوا بیرون زده. می‌پرسم: چند سالتان است؟ می‌گوید: هشتاد و دو.
پرینت عکس فروغ را مقابلش می‌گیرم. از صبح به همه نشان داده‌ام. می‌گویم هفتاد سال پیش در چنین روزی این شاعر ایرانی وارد شهر شما شد و همراه دسته‌ای کودک بازیگوش هشت ساعت و نیم در شهر پرسه زد. من دنبال کودکان آن روزم. تأکید می‌کنم: جولای ۱۹۵۶. سعی دارم کمکش کنم تا به یاد بیاورد. او قطعاً جزو همان رده‌ی سنیِ کودکان هفتم جولای است. باید دوازده ساله بوده باشد. پیرمرد صورتش سرخ شده. قطرات عرق روی انگشتانش نشسته. می‌گوید: شاعر ایران؟ عکس در دستانش می‌لرزد.
سرنوشتش چیست؟
نمی‌دانم منظورش شاعر است یا ایران. می‌پرسم: آیا شما یکی از آن کودکان هستید؟»
aasoo.org/fa/articles/5423
@NashrAasoo 🔻
پرینت عکس فروغ را مقابلش می‌گیرم. از صبح به همه نشان داده‌ام. می‌گویم هفتاد سال پیش در چنین روزی این شاعر ایرانی وارد شهر شما شد و همراه دسته‌ای کودک بازیگوش هشت ساعت و نیم در شهر پرسه زد. من دنبال کودکان آن روزم. تأکید می‌کنم: جولای ۱۹۵۶. سعی دارم کمکش کنم تا به یاد بیاورد. او قطعاً جزو همان رده‌ی سنیِ کودکان هفتم جولای است. باید دوازده ساله بوده باشد. پیرمرد صورتش سرخ شده. قطرات عرق روی انگشتانش نشسته. می‌گوید: شاعر ایران؟ عکس در دستانش می‌لرزد.
سرنوشتش چیست؟
نمی‌دانم منظورش شاعر است یا ایران. می‌پرسم: آیا شما یکی از آن کودکان هستید؟»
aasoo.org/fa/articles/5423
@NashrAasoo 🔻
❤14
فروغ فرخزاد و کودکانِ بندرِ جنگ، بندرِ صلح در ایتالیا
✍️ هادی کی‌کاووسی
🔸به مناسبت هفتادمین سالِ حضور فروغ فرخزاد در بندر بریندیزی
«در سایه‌ی انجیری می‌نشینم. همه جا انجیر است. از دل تمام سنگ‌ها انجیر روییده. فروغ گمشده. در جستجوی چه بود که گم شد؟ چرا فرشته‌ی پیروزی بازو ندارد؟ آتش بادی از دل کوچه‌ها بیرون می‌زند. سرگیجه دارم. گوشی‌ام روشن نمی‌شود. ما در وضعیت نارنجی هستیم. پیرمرد و پیرزنی عصازنان رد می‌شوند. بهشان می‌خورد شیرین هشتاد را داشته باشند. نمی‌توانم جلو بروم. عکس زنی غریبه را از دهه‌ی ۵۰ بیرون بکشم چه بگویم؟ آنها دور می‌شوند. حسرتی می‌افتد در دلم. صدای بوق کشتی بلند می‌شود. شاید هم بوق ناو است. ناو بوق دارد؟ چرا باید بوق بزند؟ اعلان جنگ؟ طنینش در کوچه‌ها طوری‌ست که انگار کسی داد بزند تولیتو. پیرمردی از خانه‌ای متروک بیرون می‌زند. انگار گوش‌هاش از برگ انجیر باشد. موهاش روشن است. با دستانش تنباکو می‌پیچید. فروغ حالا آن دوست ایتالیایی را پیدا کرده. به سمت ایستگاه می‌دوند. چیزی به حرکت قطار نمانده. همه جا نارنجی است. غروب واقعی است. شاید طلوع باشد به چشم فروغ. آن رنگ نارنجی غروب نبوده. طلوع بوده. سرخی فروغی تازه در بندر جنگ و صلح. فروغ حال و هوایش عوض شده. پس از هشت و نیم ساعت توقف در بندر مرموز به سوی رم می‌رود. دنیای جدیدی پیش روی اوست. من هنوز مقابل پیرمردم. هوا نارنجی است.
می‌پرسم: آیا شما یکی از آن کودکان هستید؟»
@NashrAasoo 💭
✍️ هادی کی‌کاووسی
🔸به مناسبت هفتادمین سالِ حضور فروغ فرخزاد در بندر بریندیزی
«در سایه‌ی انجیری می‌نشینم. همه جا انجیر است. از دل تمام سنگ‌ها انجیر روییده. فروغ گمشده. در جستجوی چه بود که گم شد؟ چرا فرشته‌ی پیروزی بازو ندارد؟ آتش بادی از دل کوچه‌ها بیرون می‌زند. سرگیجه دارم. گوشی‌ام روشن نمی‌شود. ما در وضعیت نارنجی هستیم. پیرمرد و پیرزنی عصازنان رد می‌شوند. بهشان می‌خورد شیرین هشتاد را داشته باشند. نمی‌توانم جلو بروم. عکس زنی غریبه را از دهه‌ی ۵۰ بیرون بکشم چه بگویم؟ آنها دور می‌شوند. حسرتی می‌افتد در دلم. صدای بوق کشتی بلند می‌شود. شاید هم بوق ناو است. ناو بوق دارد؟ چرا باید بوق بزند؟ اعلان جنگ؟ طنینش در کوچه‌ها طوری‌ست که انگار کسی داد بزند تولیتو. پیرمردی از خانه‌ای متروک بیرون می‌زند. انگار گوش‌هاش از برگ انجیر باشد. موهاش روشن است. با دستانش تنباکو می‌پیچید. فروغ حالا آن دوست ایتالیایی را پیدا کرده. به سمت ایستگاه می‌دوند. چیزی به حرکت قطار نمانده. همه جا نارنجی است. غروب واقعی است. شاید طلوع باشد به چشم فروغ. آن رنگ نارنجی غروب نبوده. طلوع بوده. سرخی فروغی تازه در بندر جنگ و صلح. فروغ حال و هوایش عوض شده. پس از هشت و نیم ساعت توقف در بندر مرموز به سوی رم می‌رود. دنیای جدیدی پیش روی اوست. من هنوز مقابل پیرمردم. هوا نارنجی است.
می‌پرسم: آیا شما یکی از آن کودکان هستید؟»
@NashrAasoo 💭
Telegraph
فروغ فرخزاد و کودکانِ بندرِ جنگ، بندرِ صلح در ایتالیا
به مناسبت هفتادمین سالِ حضور فروغ فرخزاد در بندر بریندیزی پیرمردی که قرار بود مرا به فروغ برساند در کوچه پس کوچه‌های محله‌ی کازاله بریندیزی مقابلم ظاهر شد. از شب قبل اخطار داده‌اند که سالمندان بیرون نیایند. آب بخورند. وضعیت نارنجی است. هوا نارنجی است. پیرمرد…
❤27👍5
«آیا امپراتوری‌ها برای اکثر مردم رفاه به ارمغان می‌آوردند و فروپاشیِ آنها واقعاً زیان‌بار بود؟ آیا می‌توان از «عصر زرین» تمدن‌ها سخن گفت؟ منظور از «نگاه یک درصدی به تاریخ» چیست؟ آیا فروپاشی صرفاً معلول ساختارهای سیاسی است یا ریشه در رفتار افراد دارد؟ نابرابری چه نقشی در فروپاشی دارد؟ چطور می‌توان از «فروپاشیِ جهانی» جلوگیری کرد؟»
aasoo.org/fa/podcast/5420
@NashrAasoo 🔻
aasoo.org/fa/podcast/5420
@NashrAasoo 🔻
❤7👍4
Aasoo - آسو
«آیا امپراتوری‌ها برای اکثر مردم رفاه به ارمغان می‌آوردند و فروپاشیِ آنها واقعاً زیان‌بار بود؟ آیا می‌توان از «عصر زرین» تمدن‌ها سخن گفت؟ منظور از «نگاه یک درصدی به تاریخ» چیست؟ آیا فروپاشی صرفاً معلول ساختارهای سیاسی است یا ریشه در رفتار افراد دارد؟ نابرابری…
پادکست یک کتاب: نفرین جالوت
پادکست یک کتاب: نفرین جالوت
یک کتاب: «نفرین جالوت: تاریخ و آینده‌ی فروپاشی اجتماعی»
عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی
«در این قسمت از پادکست «یک کتاب» در گفت‌‌وگو با عرفان ثابتی، پژوهشگر علوم اجتماعی، به معرفی کتاب نفرین جالوت: تاریخ و آینده‌ی فروپاشی اجتماعی، نوشته‌ی لوک کمپ، می‌پردازیم.»
▪️پادکست‌ها و نسخه‌ی شنیداری مقالات ما را در وب‌سایت آسو و همچنین در شبکه‌های اجتماعی و اپ‌های پادخوان با شناسه‌ی NashrAasoo بشنوید.
[Castbox] [Google] [Spotify] [Apple]
@NashrAasoo 🎧
عرفان ثابتی ــ سپهر عاطفی
«در این قسمت از پادکست «یک کتاب» در گفت‌‌وگو با عرفان ثابتی، پژوهشگر علوم اجتماعی، به معرفی کتاب نفرین جالوت: تاریخ و آینده‌ی فروپاشی اجتماعی، نوشته‌ی لوک کمپ، می‌پردازیم.»
▪️پادکست‌ها و نسخه‌ی شنیداری مقالات ما را در وب‌سایت آسو و همچنین در شبکه‌های اجتماعی و اپ‌های پادخوان با شناسه‌ی NashrAasoo بشنوید.
[Castbox] [Google] [Spotify] [Apple]
@NashrAasoo 🎧
❤9👍4
Aasoo - آسو
هوش مصنوعی چه امکان‌ها و خطرهای تازه‌ای برای آینده‌ی ما دارد؟ چه تأثیری بر اقتصاد، مشاغل، تحصیل، و حکومت‌داری خواهد داشت؟ آیا عاملیت ما و نگاهمان به زندگی متحول خواهد شد؟ آیا تشخیص واقعیت دشوارتر یا آسان‌تر می‌شود؟ آیا ممکن است که کنترل هوش مصنوعی از دست بشر…
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
👍9❤6👎6👏2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«دوستمان کیارستمی کجاست؟» ــ قدم زدن در مسیرهای رهاییِ یک فیلمساز
🎥 زانیار عمرانی
🔸 «دوستمان کیارستمی کجاست؟» عنوان یک نمایشگاه درباره‌ی آثار عباس کیارستمی، هنرمند ایرانی است، اما همزمان پرسشی است که مخاطب را به سفری در جهان این فیلمساز دعوت می‌کند. جهانی که سینما تنها یکی از مسیرهای آن است، نه تمام آن.
🔸نمایشگاهی که در مرکز ژرژ پومپیدوی پاریس با محوریت آثار عباس کیارستمی برپا شد، تلاشی بود برای بازخوانی چهره‌ای کمتر دیده‌شده از او؛ هنرمندی که فراتر از قاب سینما، در عکاسی، طراحی گرافیک، پوستر، شعر و تجربه‌های هنری دیگر نیز پیوسته در جست‌وجوی راهی تازه بود. آثار ارائه‌شده در این مجموعه، تصویری کامل‌تر از ذهن بی‌قرار و تجربه‌گرای او ارائه کردند.
🔸 آنچه این نمایشگاه را متمایز می‌کرد، شیوه‌ی روایت آن بود؛ مخاطب از میان درها وارد می‌شد، در دالان‌هایی قدم می‌زد که هر کدام پنجره‌ای به بخشی از جهان فکری کیارستمی می‌گشایند و در پایان، از پنجره‌ها خارج می‌شد، گویی مسیر نمایشگاه نیز بازتابی از نگاه او به زندگی، سینما و کشف جهان بود.
aasoo.org/fa/multimedia/videos/5425
@NashrAasoo 💭
🎥 زانیار عمرانی
🔸 «دوستمان کیارستمی کجاست؟» عنوان یک نمایشگاه درباره‌ی آثار عباس کیارستمی، هنرمند ایرانی است، اما همزمان پرسشی است که مخاطب را به سفری در جهان این فیلمساز دعوت می‌کند. جهانی که سینما تنها یکی از مسیرهای آن است، نه تمام آن.
🔸نمایشگاهی که در مرکز ژرژ پومپیدوی پاریس با محوریت آثار عباس کیارستمی برپا شد، تلاشی بود برای بازخوانی چهره‌ای کمتر دیده‌شده از او؛ هنرمندی که فراتر از قاب سینما، در عکاسی، طراحی گرافیک، پوستر، شعر و تجربه‌های هنری دیگر نیز پیوسته در جست‌وجوی راهی تازه بود. آثار ارائه‌شده در این مجموعه، تصویری کامل‌تر از ذهن بی‌قرار و تجربه‌گرای او ارائه کردند.
🔸 آنچه این نمایشگاه را متمایز می‌کرد، شیوه‌ی روایت آن بود؛ مخاطب از میان درها وارد می‌شد، در دالان‌هایی قدم می‌زد که هر کدام پنجره‌ای به بخشی از جهان فکری کیارستمی می‌گشایند و در پایان، از پنجره‌ها خارج می‌شد، گویی مسیر نمایشگاه نیز بازتابی از نگاه او به زندگی، سینما و کشف جهان بود.
aasoo.org/fa/multimedia/videos/5425
@NashrAasoo 💭
❤15💔13👍2
«بسیاری از مشاغل برای زنان، فقط راهی برای درآمدزایی و تأمین معاش نیست؛ بلکه حرکتی اجتماعی و گاه مقاومتی خاموش است. زنانی که به خیابان، بازار، یا فضای دیجیتال وارد می‌شوند مرزهای جنسیتی کار را جابه‌جا می‌کنند؛ حتی اگر خودشان این کار را «اعتراضی» یا «سیاسی» ندانند.»
aasoo.org/fa/articles/5360
@NashrAasoo 🔻
aasoo.org/fa/articles/5360
@NashrAasoo 🔻
👍12❤6
نیمی از جمعیت، یک‌هشتم بازار کار: روایت آماری حذف زنان از اقتصاد ایران
همایون معمار
در سال‌های اخیر، تحول مهمی در اشتغال زنان، در سطح جامعه شکل گرفته است. زنان ــ به‌ویژه زنان جوان، زنان سرپرست خانوار، و نیز زنانی در میان‌سالی ــ بیشتر و بیشتر به سمت کسب‌وکارهای مستقل، ابتکاری و نامعمول رفته‌اند. نمونه‌های زیادی از آنها را در زندگی روزمره تهران و شهر‌های دیگر، و حتی شهرستان‌های کوچک می‌بینیم.
زنانی که خودشان کافه و اغذیه‌‌فروشی و دکه‌های دستفروشی در خیابان‌ها راه انداخته‌اند؛ کارگاه‌های کوچک خانگی تولید غذا، شیرینی، صنایع دستی یا پوشاک؛ کارهای مربی‌گری ورزشی یا انواع آموزش‌های حرفه‌ای؛ خدمات آرایشی و مراقبتی سیار؛ انواع کارهای طراحی و تولید محتوا، و فروش کالا و خدمات در اینستاگرام و تلگرام و ... .
حضور زنان در مشاغلی هم که پیش‌تر به‌طور سنتی «مردانه» تلقی می‌شدند رو به افزایش است: رانندگی تاکسی‌های اینترنتی، اتوبوس شهری و حتی کامیون، کارهای فنی مانند برق‌کاری، لوله‌کشی، تعمیرات موبایل و تجهیزات دیجیتال، و در مواردی فعالیت در کارهای ساختمانی.
@NashrAasoo 💭
همایون معمار
در سال‌های اخیر، تحول مهمی در اشتغال زنان، در سطح جامعه شکل گرفته است. زنان ــ به‌ویژه زنان جوان، زنان سرپرست خانوار، و نیز زنانی در میان‌سالی ــ بیشتر و بیشتر به سمت کسب‌وکارهای مستقل، ابتکاری و نامعمول رفته‌اند. نمونه‌های زیادی از آنها را در زندگی روزمره تهران و شهر‌های دیگر، و حتی شهرستان‌های کوچک می‌بینیم.
زنانی که خودشان کافه و اغذیه‌‌فروشی و دکه‌های دستفروشی در خیابان‌ها راه انداخته‌اند؛ کارگاه‌های کوچک خانگی تولید غذا، شیرینی، صنایع دستی یا پوشاک؛ کارهای مربی‌گری ورزشی یا انواع آموزش‌های حرفه‌ای؛ خدمات آرایشی و مراقبتی سیار؛ انواع کارهای طراحی و تولید محتوا، و فروش کالا و خدمات در اینستاگرام و تلگرام و ... .
حضور زنان در مشاغلی هم که پیش‌تر به‌طور سنتی «مردانه» تلقی می‌شدند رو به افزایش است: رانندگی تاکسی‌های اینترنتی، اتوبوس شهری و حتی کامیون، کارهای فنی مانند برق‌کاری، لوله‌کشی، تعمیرات موبایل و تجهیزات دیجیتال، و در مواردی فعالیت در کارهای ساختمانی.
@NashrAasoo 💭
❤19👍8😢5